XZK for You

Manus Galesloot 25 jaar in dienst

2012-01-30T21:47:00.004+01:00

Utrecht - Hoe vaak komt het voor het nog voor dat iemand 25 jaar in dienst van een bedrijf is? Niet zo vaak meer. En daarom wordt er vanmiddag even stilgestaan bij een jubilaris in ons bedrijf.

Uit handen van bedrijfsleider Jaap de Jong (li) krijgt Manus Galesloot (re) een taart, een speldje en een envelop overhandigt voor 25 jaar trouwe dienst aan het bedrijf. Na een kleine toespraak van Jaap wordt de taart aangesneden en is het smikkelen geblazen.

Manus begon zijn carrière 25 jaar geleden bij Trucks Service Utrecht als Daf monteur. Door een aantal overnames komt Manus bij Cosmo Trucks in Utrecht terecht. Sinds twee jaar werkt Manus als chauffeur bij Koops-Auto en rijdt hij dagelijks tussen de verschillende vestigingen met onderdelen en post.

Eerder verschenen: Hans Dickhoff gaat met prepensioen

Blues & Jazz Festival in Brothers

2012-01-29T21:36:00.010+01:00

Bunnik - Vandaag zijn we te gast bij het Blues & Jazz Festival (Rotary Bunnik) en het hele gezin gaat mee, want dankzij Arrow Jazz FM hebben wij vier vrijkaarten gekregen.

De kinderen moeten er zo langzamerhand een beetje aan gewend zijn geraakt dat wij van live muziek houden, maar ik kan mij ook levendig voorstellen dat ze er op een dag geen zin meer hebben om mee te gaan. En welk kind houdt er nou van blues en jazz?

Er klinkt een zwoel jazz geluid als we het fraaie complex langs de A12 binnenwandelen. Het is van Charlotte Haesen en Band. Discotheek Brothers in Bunnik is voor één middag en avond omgetoverd naar een Jazz & Blues Festival. Als we de Clubzaal binnenlopen horen we opeens een heel ander geluid. De Belgische formatie 'Lightnin’ Guy plays Hound Dog Taylor' staat een potje blues te spelen, niet normaal meer zeg. De zaal wordt door de bluesmannen duidelijk geraakt en iedereen danst op de muziek mee.

De headliner van de middag is de band The Animals & Friends. Deze oldtimers zijn al jaren bezig om muziek te maken, maar voordat de band losgaat, vraagt cabaretier Vincent Bijlo nog even aandacht voor het goede doel.

The Animals & Friends zegt me in eerste instantie niets, maar als ze ‘Please don’t let me be misunderstood’ beginnen te spelen herken ik meteen het nummer. Opvallend is dat mijn zoon (14) het nummer ook herkend. Dat is toch wel heel bijzonder, want de band is namelijk stok en stokoud. De samenstelling is sinds de oprichting (1962) al meerdere keren veranderd, en dat is ook wel begrijpelijk. Daarom heel veel respect voor de originele drummer van de band, John Steel, die het drummen nog steeds niet verleerd is. Het publiek, van dik boven de 60 jaar, gaat helemaal los. De legendarische Britse band is razend populair en dus springlevend. En zo te horen komt daar voorlopig ook nog geen einde aan.

Later lees ik op Facebook dat mijn zoon zegt: “Te gek die blues en jazz.”

AAP is een organisatie die boeit

2012-01-28T13:23:00.009+01:00

Almere – Stichting AAP is een organisatie die mij enorm boeit. En daarom neem ik mijn gezin mee om een middagje naar de aapjes te kijken.

Stichting AAP heeft 75 mensen in dienst, er draaien 200 vrijwilligers mee en er komen al jaren 200 stagiairs op bezoek. Een tijd terug kreeg AAP 73 proefapen van MSD uit Oss, het voormalige Organon. Daarbij liet men weten in de toekomst geen apen meer te gebruiken. De kracht van AAP zit in het oplossen van het leed, niet het benadrukken.

Net achter AAP is een stal met koeien en een kas. De stal met koeien en de kas zijn echter geen onderdeel van AAP, maar van Stadslandgoed De Kemphaan, waar meerdere organisaties actief zijn. Het is vooral leuk en leerzaam om daar al wandelend ook een kijkje te nemen.

Weekendje Brussel via Facebook

2012-01-22T18:37:00.009+01:00

Brussel - Enige tijd geleden won mijn vrouw een weekendje Brussel via Facebook, en afgelopen weekend was het zo ver. Hoewel het weer niet echt mee zit, is het wel een leuk weekend geworden.

Hotel Floris is tien minuten lopen buiten het centrum van Brussel. We stallen onze auto twee straten verder in een betaalde parkeergarage. Geen verkeerde keuze, omdat we later een aantal buitenlandse auto’s met een ingeslagen raampje zien staan. De receptie van het hotel ziet er goed uit, alleen de man achter de balie begrijpt in eerste instantie helemaal niets van onze reservering. Even later krijgen we wel een kamer en gaan met het liftje naar één hoog. De kamer is ruim (wel wat verouderd) maar oogt verder schoon. Het lampje naast het bed ziet er wel iets verfomfaaid uit. We hebben een kamer aan de weg, maar we hebben geen last van het verkeer. De matrassen zijn helaas versleten. De veren porren in je rug, en dat ligt niet echt lekker. De televisie is indrukwekkend groot en via een bijbehorend zenderkastje kan er worden gezapt. Helaas geen Nederland 1, 2, 3 of RTL4, en dus kunnen we niet de finale van TVOH zien. En ja…wat moeten we met zenders zoals Dubai TV en Aljazeera? Een zeer ongelukkige zenderkeuze van dit hotel. Het ontbijt is wat karig, want Belgen en Fransen eten ’s morgens amper iets, maar het is wel voldoende. Verse croissantjes en lekkere yoghurtjes. De koffie komt uit een automaat. De gangen van het hotel kunnen wel een likje verf gebruiken. Het is beslist niet slecht, al komt dat misschien zo over, maar vier sterren is dit hotel absoluut niet waard. We hebben de hotelovernachtingen cadeau gekregen, dus zoals het heurt: niet klagen. Zei ik wat?

Het grootste voordeel van dit hotel zit hem in het feit dat je zo het centrum van Brussel binnenwandelt, en dat is met de regen van het afgelopen weekend wel zo prettig. De cafeetjes in het centrum zijn wat oubollig, maar het past wel helemaal in de stijl van de stad. De bediening is overal vriendelijk en het bier smaakt geweldig – maar dat kan ook niet anders in hét land van de bieren. De grote hoeveelheid chocolade winkels vallen echt op, maar ook een winkeltje met allemaal schilderijtjes. Wat ik ook altijd weer bijzonder vind is: Manneken Pis. Een klein zwart mannetje met een klein zwart pikje, en altijd volop in de belangstelling, onbegrijpelijk, maar dat blijft grappig.

Het is vrijdag- en zaterdagavond opvallend rustig in de restaurants. We houden van gezelligheid, dus als we niemand zien zitten, lopen we door. Na een rondje lopen besluiten we om onze eerste avond een pizzaatje te eten. Een aardig restaurantje met een vriendelijke bediening. De pizza is voortreffelijk en de prijs is goed, alleen een biertje kost 4 euro, en dat is wat (voor een partybiertje) aan de hoge kant. Zaterdagavond gaan we naar een ander restaurant en bestellen we lasagne met geitenkaas. Ook hier is de bediening vriendelijk, en spreekt de ober zelfs een beetje Nederlands. Het eten is prima.

Zondagochtend besluiten we om naar de Marollen te gaan. Het is op tien minuten lopen van ons hotel vandaan. We besluiten om eerst bij de Miniemenkerk een echt bakje koffie te nemen. De Marollen is de oudste volksbuurt van Brussel. Er lopen door deze buurt twee lange staten met aan weerskanten winkeltjes vol met meubelen, antiek en schilderijen. Als we een zijstraatje inlopen, dan komen we uit bij een groot plein. En wat je daar allemaal ziet…een grote verzamelplek van spullen uit grootmoederstijd. Het is grappig om even over de ‘markt’ heen te lopen en om te zien hoe de spullen verkocht worden. Maar de behoefte om er iets te kopen…die komt er niet.

De terugreis verloopt veel beter dan de heenreis. In twee uurtjes zijn we weer thuis, maar het geeft het gevoel alsof we een weekje in Frankrijk geweest zijn.

Toch een beetje winter

2012-01-15T17:39:00.007+01:00

Biddinghuizen - Als ik aan winter denk, dan denk ik automatisch aan schaatsen. Maar doordat de echte kou tot nu toe uitblijft, lijkt deze winteractiviteit aan ons voorbij te gaan, of toch niet? Er is namelijk een geweldig alternatief voor jong en oud, het is 5 km lang en het ligt in de polder: FlevOnice.

De parkeerplaats is al aardig bezet als we aankomen rijden. De rijen voor de kassa zijn niet normaal, iedereen wil blijkbaar schaatsen op deze prachtige dag. Toch verloopt het allemaal heel vlotjes en nog voordat we het weten staan de langs de kant de ijsbaan van maar liefst 5 km lang. Het is er niet heel breed en we schaatsen allemaal dezelfde richting op. Dat is op zich wel zo prettig, want nu heb je geen last van tegenliggers. Tijdens het schaatsen kun je onderweg ook nog genieten van ‘koek en zopie’ of gewoon even uitrusten. We genieten van het ijs, de buitenlucht en elkaar. En samen met het zonnetje is het toch een beetje winter geworden. FlevOnice is een echter aanrader voor het hele gezin. Meer foto's...

Droog en zonnig weer bij de 40e PWN Egmond Halve Marathon

2012-01-08T17:52:00.010+01:00

Egmond aan Zee – Mijn eerste loop van het nieuwe jaar. Dé winterklassieker die elk jaar op de tweede zondag van januari plaatsvindt. Egmond staat bekend om zijn zware omstandigheden: het rulle zand, het glooiende parcours in de duinen en de koude wind.

Komend vanaf de A9 parkeren wij de auto bij het Alkmaar Sportpaleis. Een pendelbus brengt ons naar de start van de loop. Echter de dranghekken maken het voor mij onmogelijk om meteen in het goede startvak te beginnen…grrr. Ik begin daarom dus achteraan. Veer en ik nemen afscheid van elkaar en ik begin te lopen. En ondanks mijn vliegende start voel ik mij meteen vanaf het eerste begin goed. Zelfs na de vijf biertjes en de mosseltjes van gisteravond.

Na een paar kilometer hardlopen door het dorp ga ik de duinen over het strand op. Ik voel me nog steeds uitstekend. Als mijn ademhaling weer normaal is en de zon op mijn hoofd schijnt, de zee lekker ver weg is, begint mijn koppie te malen. Ik moet ineens aan de twee kindertjes denken die vorige week in Huizen om het leven kwamen – verschrikkelijk. Ik draag daarom vandaag mijn medaille op aan de overleden kindertjes en hun vaders en moeders die radeloos zijn achtergebleven.

Op het strand is het nog hardlopen. Maar als ik door het rulle zand bij de duinen kom, dan gaat het ineens stapvoets. Tientallen hardlopers willen allemaal tegelijk het smalle duinpad op, en dat gaat niet. Het is superdruk, en ik kan niemand meer passeren. ‘Meedoen is belangrijker dan winnen’, denk ik dan. Eenmaal op de verharde weg voelen de laatste kilometers ook nog goed. Ik kom lachend de finish over. Even zoeken naar mijn trouwste fan. “Oh gelukkig, daar ben je.” Lekker samen een kopje koffie drinken en dan weer met een voldaan gevoel naar huis.

Eén keer eerder liep ik de halve marathon in 2006 en de 10,5 km in 2007. De 10,5 km liep ik toen in 1:06:15. Vandaag liep ik de 10,5 km in 0:55:14. Temperatuur 7 graden, droog, en soms zelfs zonnig.

Vorig bericht over hardlopen: Kerstmannenloop eindigt in de kroeg

Hans Dickhoff gaat met prepensioen

2011-12-30T07:52:00.006+01:00

Utrecht - Al vanaf zijn zeventiende is Hans Dickhoff (61) automonteur. Elke dag staat hij vroeg op om naar zijn werk te gaan, maar vanaf morgen hoeft hij de wekker niet meer te zetten, want na 44 jaar werken, is het mooi geweest: Hans gaat met prepensioen. Hans Dickhoff is met Elly getrouwd, en is vader van Robbert (25) en Martijn (23).

“De auto’s zijn ingewikkelder geworden, maar het gereedschap is ook beter geworden. Vroeger tilde ik met mijn handen een motor uit een auto, tegenwoordig heb je daar een mooie bok voor. Ik heb altijd met heel veel plezier bij Koops-Auto Utrecht gewerkt. En het dringt nog niet goed tot me door, dat het vandaag mijn allerlaatste werkdag is.”

1. Op welke leeftijd ben je in het autovak terecht gekomen?
“Op mijn zeventiende ben ik bij de Stichtse Automobiel Maatschappij in dienst gekomen. Dat was in 1968. Ik repareerde toen aan het merk Ford. Maar ik heb ook aan het merk Datsun gewerkt. De auto’s werden in Japan gemaakt en kwamen helemaal kaal in Nederland aan. Het leek wel een bouwpakket, want alles werd er los bijgeleverd en moest nog worden gemonteerd.”

2. Hoe kwam je bij Fivan-Auto terecht?
“In 1994 werkte ik voor de U.A.M. Utrecht. Zij hadden het merk Fiat en in 2004 nam Fivan-Auto het bedrijf over. Tot op heden ben ik hier gebleven en het is me uitstekend bevallen. Ik heb met veel leuke collega’s samengewerkt.”

3. Is er veel veranderd aan het automonteurs vak?
“Ja, de service intervallen van de auto’s zijn de afgelopen jaren wel behoorlijk veranderd. Ik heb nog meegemaakt dat auto’s elke 7500 km geserviced moesten worden. Ik weet ook nog wat kleppen stellen is, en hoe je contactpunten moet vernieuwen. Dat laatste komt nu helemaal niet meer voor.

4. Je ziet bijna geen autowrak meer op de weg, hoe komt dat?
“Begin jaren tachtig is de APK keuring gekomen en dat heeft er wel voor gezorgd dat alle slechte auto’s op de weg zijn verdwenen.”

5. Ben je niet bang om in het bekende ‘zwarte gat’ te vallen?
“Oh nee hoor. Ik ga eerst nog even lekker uitrusten, maar al gauw hoop ik iets bij de vereniging van ‘AFC Utrecht Dominators’ te doen. In de kantine werken lijkt me wel wat, en misschien moet ik daarvoor nog wel een cursus ‘Sociale Hygiëne’ gaan volgen. En het trekken van lijnen op het veld is ook elk jaar weer een klus.” Dan moet Hans ineens lachen. “Ik heb morgen al geen tijd meer om bij Koops-Auto te werken, want het nieuwe ‘American Football’ seizoen begint al in februari.”

Eerder geschreven: Kerstdiner tussen de autobanden en Kroymans was ook mijn jongensdroom

Weijers ontweekt! met Guido Weijers

2011-12-23T13:59:00.005+01:00

Hilversum - Van te voren weet ik niet zo goed wat we kunnen verwachten. Tuurlijk, Guido Weijers kan de mensen wel aan het lachen krijgen, maar elke week iets anders verzinnen? Deze keer kijken we mee bij ‘Weijers ontweekt’ – in de Vorstin.

Op de televisie vind ik het program-ma ‘Weijers ontweekt!’ met Guido Weijers eigenlijk een beetje tegenvallen, maar nu we live in de studio zitten, kan het me ineens veel beter bekoren. De belevenis om mijn idool van dichtbij te zien optreden zorgt er namelijk voor - dat wat ik zie - veel intenser meemaak, dan wanneer ik voor de buis zit. Je ziet bij televisieopnames namelijk alles buiten de camera's om, en dat maakt het kijken naar een programma veel leuker. Een voetbalbalwedstrijd volgen in een stadion is een hele andere beleving dan een potje voetbal kijken op televisie.

De televisieopname voor Eerste Kerstdag staat er vrijwel in één keer op. Je merkt toch wel dat Guido zich het prettigst voelt als hij zijn ‘eigen ding’ kan doen, namelijk: cabaret maken. Ook buiten de camera's om is Guido enthousiast en vermaakt hij het publiek met zijn grapjes. Ik ben er wel uit dat het leuker is om een uitzending bij te wonen, dan het op televisie te zien. Volgende week weer?

Kerstmannenloop eindigt in de kroeg

2011-12-22T12:50:00.009+01:00

Amersfoort – Een paar jaar geleden viel mijn oog op de ‘Eerste Q-Santa-Run’ in Antwerpen. Maar op een of andere manier is dat er nooit van gekomen. Inmiddels is de Kerstmannenloop naar Nederland overgewaaid, en vanavond doet ons gezin ook mee.

Het is droog, en de sfeer is uitstekend als we in het centrum van Amersfoort aankomen. Samen met mijn gezin en ongeveer duizend mensen lopen we in onze Kerst- mannenpakken door de straten van de stad. Het is echt waanzinnig leuk om te doen, en bij een temperatuur van tien graden boven nul, hebben we dan ook niets te klagen. Al had het voor mij best mogen vriezen. Normaal drinken we na afloop van een hardloopevenement altijd een glaasje water of een sportdrankje, en gaan daarna meteen naar huis. Vandaag niet. De kerstmannenloop eindigt zoals het hoort: in de kroeg. Wat is opvoeden toch leuk.

Gilbert Vogt schreef eerder in de media: Kerstmannenloop + extra YouTube impressie. Melissa Vogt maakt een eigen filmpje.

Kerstdiner tussen de autobanden

2011-12-20T06:46:00.010+01:00

Utrecht - Wie denkt dat een autobedrijf niet romantiek is, heeft het mis. De tafels zijn netjes gedekt en voorzien van een kaarsje. Vandaag hebben we voor het eerst een Kerstdiner op de zaak: tussen de autobanden.

In de middag worden de verkoopauto’s verplaatst en de tafels door de monteurs binnengedragen. De zaak gaat eenmalig om 16.30 uur dicht, want onze vestiging heeft een Kerstdiner in de showroom georganiseerd. Tussen de autobanden en de auto’s proosten (bronwater) op het afgelopen jaar, en op het komend jaar. Aansluitend wordt er een hapje gegeten van de plaatselijke chinees. Bekijk foto's

Het Kerstpakket is terug

Na een afwezigheid van een aantal jaren is het Kerstpakket weer terug. Naast een flesje drank is de 'doos' ook gevuld met veel cadeaubonnen en lekkernijen. Hulde aan de baas! Mijn schoonvader werkt al jaren niet meer, maar krijgt elk jaar nog een Kerstpakket

Eerder geschreven: Kroymans was ook mijn jongensdroom

Alex en Jacqueline ontroert publiek

2011-12-17T11:44:00.011+01:00

Huizen - Vanavond krijgt het publiek van Dance-Point antwoord op de vraag: 'Bestaat er nog echte liefde tussen twee mensen?'

Zelden zulke lieve mensen op zo’n ongelooflijk mooie manier de dans van de liefde zien uitvoeren. Het publiek wordt meegesleept in een droom van romantiek waarbij je alles even vergeet – zelfs dat Jacqueline in een rolstoel zit. En na hun demonstratie word je wakker en ben je automatisch van ze gaan houden. Als deze mensen je niet hebben geraakt, dan leef je niet...Dikke kus voor mijn helden van 2011...en de liefde die oneindig mag duren. Wat ben ik blij en gelukkig jullie te hebben leren kennen. Dank!

Eerder geschreven: Alex en Jacqueline Glijn bij Radio 6FM
Eerder geschreven: Kerstgala bij Dance-Point 2011

Alex en Jacqueline Glijn bij Radio 6FM

2011-12-17T11:43:00.010+01:00

Huizen – Ze staan al een hele tijd op mijn interview wenslijstje, en vandaag gaat mijn wens in vervulling. Met wie: Alex en Jacqueline Glijn. Waar: Radio 6FM studio in Huizen – Het programma Gooi en Eemland Actueel - sportredactie. Verwachting: Een leuk interview met mijn helden. Werkelijkheid: Veel leuker dan ik had gehoopt – Mijn verwachtingen zijn overtroffen. Te zien: Op 17 december bij Dance-Point Huizen.

Alex en Jacqueline Kort
Naam: Alex
Geboren: 19 maart 1968
Naam: Jacqueline
Geboren: 3 maart 1978
Wonen in: Spijkenisse
Relatie: Getrouwd met Jacqueline van Ouwerkerk. Ze hebben samen vier kinderen uit het vorig huwelijk van Alex en Jacqueline heeft twee katten.

Kennen we van: Hollands’s Got Talent 2010.
Bijzonder: Alex en Jacqueline Glijn doen met heel veel passie en liefde aan rolstoel dansen.

Een paar weken geleden kwam ik Gordon bij de Vorstin tegen. Ik vertelde hem van mijn interview en vroeg hem een vraag aan Alex en Jacqueline te stellen. De vraag van Gordon: ‘Zijn ze nog steeds verliefd op elkaar?’ Het antwoord op deze vraag hoor je in het radio interview bij 6FM. Luister fragment

Eerder geschreven: Dance-Point Kerstgala met Alex en Jacqueline Glijn

Ook geschreven: Alex en Jacqueline ontroert publiek

Met Arrow Jazz FM naar Oleta Adams

2011-12-16T18:09:00.004+01:00

Rotterdam – Beste Gilbert, Gefeliciteerd met het winnen van twee kaarten voor de jazz Kerstconcerten in de Doelen. Vanaf 17.00 uur liggen de kaartjes klaar bij de kaartverkoop. Heel veel plezier en blijf luisteren naar Arrow Jazz Fm! - En zo zaten wij plotseling gisteravond bij het Kerstconcert met Oleta Adams. -

Hals over kop van Utrecht naar Huizen en van Huizen naar Rotterdam…alle-maal maar net op tijd. En wat mooi dat er een parkeer-garage tegen over de Doelen zit. Je loopt zo de weg onder door, hups naar het theater. Het was inderdaad een jazzy Christmas, met verschillende optredens, maar het huzarenstukje was natuurlijk wel: Oleta Adams. Wauw wat een prachtige stem heeft die vrouw. En hoewel alles in de Kerstsfeer gezongen werd, hoopten we toch stiekem op een (al was het er maar één) bekend liedje van Oleta, tevergeefs. Maar uiteraard hebben we wel genoten van de muziek Jazz Orchestra of the Concertgebouw, en natuurlijk waren we blij om real live bij ‘The Voice’ aanwezig te zijn.

Dus Arrow Jazz FM, ontzettend bedankt voor de gratis kaartjes, en blijf nog heel lang mooie plaatjes draaien op jullie zender. Groeten van jullie trouwe luisteraar.

PianoJam maakt Eemnes Wakker

2011-12-11T19:14:00.007+01:00

Eemnes - Het is bewolkt en het miezert een beetje buiten. Typisch een zondag om je gordijnen ietsjes eerder dicht te doen. Café Wakker stelt zich beschikbaar voor iedereen die van een beetje sfeer en muziek houdt. Deze zondag: PianoJam – Adam Walton.

Het is zondag-middag 16.00 uur en het is niet al te druk als we Wakker binnenkomen. De meeste mensen hebben kennelijk iets anders te doen, zoals het opzetten van de kerstboom, in plaats van naar het café toe te gaan. Het lijkt pianist Adam Walton allemaal niet zo te deren, hij begint samen met de drummer Ad Vermeeren aan zijn repertoire. Niet al veel jazz helaas, maar wel veel mooie liedjes van onder anderen Elton John. Af en toe maakt Adam een grapje tussen door, en dat maakt hem ook gelijk leuker dan een gemiddelde pianist. Op een bierviltje, met het logo van PianoJam, mag ik mijn favoriete liedje opschrijven. Natuurlijk vraag ik ‘Mr. Bojangles’ aan, want daar word ik pas echt vrolijk van. December is een donkere maand. Maar als je onder het genot van een bitterballetje, een bockbiertje en de live muziek van Adam Walton alles nog zwart ziet: dan is er wel iets met je aan de hand. PianoJam maakt Eemnes Wakker.

Nederland zit in een crisis, morgen?

2011-12-11T19:12:00.009+01:00

Maastricht - Waarom gaan we eigenlijk nog winkelen, je kunt tegenwoordig alles via internet bestellen? Afgelopen weekend namen wij de proef op de som en reisden af naar het Zuiden.

We kunnen de krant, Teletekst, internet, de regering, onze werkgevers, de buren, kennissen en vrienden over niets meer horen dan: Het gaat slecht met Nederland – we zitten midden in een crisis. Maar de grote vraag is natuurlijk, is dat ook zo, of praten we elkaar een crisis aan? Eenmaal in Maastricht aangekomen, lukt het bijna niet om de auto te parkeren. Als we een terrasje opzoeken, wordt het meteen lastig. Alles op het Vrijthof zit bomvol. Als we dan uiteindelijk een plekje hebben gevonden, dan mogen we hier alleen zitten als we ook iets willen eten. Eten? We hebben net gegeten. De winkels puilen uit van het volk, de winkelstraat is tjokvol met mensen. Het benauwd me gewoon om een winkel binnen te gaan – er zijn overal Zuviel Leute. Iedereen loopt wel met een tasje of iets anders onder zijn arm. De crisis is toegeslagen – HAMSTEREN! Het is oorlog! We lijken wel gestoord. Mensen wat is er toch aan de hand? Kopen-kopen-kopen!!! Maastricht is vol en Nederland zit midden in een crisis, maar vandaag even niet, morgen?

Gilbert Vogt is makelaar in GTST

2011-12-07T22:14:00.003+01:00

Duivendrecht - Toen ik vorige week door het castingbureau werd gebeld om een gastrolletje (als makelaar) in ‘Goede Tijden Slechte Tijden’ te komen spelen, moest ik er even over nadenken. Ik ken namelijk nauwelijks iemand van de serie. Maar uit nieuwsgierigheid voor de mensen en de studio’s heb ik teruggebeld en – ja – gezegd.

De Endemol Studio’s liggen net achter de Arena (Amsterdam-Zuidoost). Parkeren bij de voetbalvelden zoals stond aangegeven in de beschrijving vind ik geen optie. Dus gewoon de parkeergarage onder het gebouw van de Endemol in gereden. Bij de receptie word ik keurig netjes ontvangen en naar de lange gang aan de zijkant van het immense gebouw gewezen. Daar wacht ik totdat ik word opgehaald. Als iemand de deur opendoet mag ik achter de persoon aanlopen en gaan we met de lift omhoog. Ik heb mijn trouwpak aan en dat vinden ze goed. Daarna gaan we naar de regiekamer en wacht ik een uur (het leven van figurant valt niet mee). Tussendoor word ik nog opgehaald om te schminken.

Als er een set is geweest lopen de acteurs door de regiekamer langs me heen. Misschien stom om te zeggen, maar de meeste acteurs zeggen mij helemaal niets (en dat is natuurlijk wederzijds). Op zich vind ik dat ook wel heel prettig. Ik kijk tegen niemand op, want het zijn voor mij ook maar ‘gewoon’ mensen. Dan maak ik mijn opwachting op de set. In een leeg huis (het lijkt wel een poppenkast) ben ik ‘de makelaar’ en Gigi Ravelli en Mark van Eeuwen zijn de twee personen die het huis bekijken. Mark komt bij het spelen wat nonchalant over, maar hij is bijzonder aardig. Dat kan ook niet anders, want ik ben natuurlijk zijn makelaar. En Gigi Ravelli is de vriendin van Mark. Een aantal keren repeteren we, meteen gevolgd door een echte opname. Samen spelen we drie scènes. Heel ingewikkeld is het allemaal niet. Op de set zijn er drie camera’s, twee geluidsmannen, iemand voor het licht en nog iemand die regisseert. Hoewel mijn tekst helaas beperkt is, want ik praat toch altijd graag, vind ik dit werk leuk om te doen. Ook weer meegemaakt, op naar de volgende klus.

Helaas mogen er op de set geen foto’s worden gemaakt, dus moet ik maar wachten op de televisiebeelden. De scènes waar ik aan meedoe worden 16 en 17 februari 2012 uitgezonden.

LA The Voices verrast Tros Muziekcafé

2011-12-03T10:52:00.014+01:00

Hilversum – In het begin riep ik nog wel eens mensen op om ook naar het Tros Muziekcafé te gaan. En blijkbaar heb ik dat niet tegen dovemansoren gezegd, want een uur voordat de uitzending (om 16.00 uur) begint staat er al een dikke rij met mensen voor de Vorstin. Vandaag in de live uitzending via Radio 2 – New Cool Collective – Nicole Bus (nieuw talent) – Ray Klaassen met zijn band – Los Angeles The Voices.

Eindelijk een perfecte plek gevonden om foto's te maken in de Vorstin. Achterin op een verhoogde bank, en net voor de mensen van de techniek. De voorgaande keren zat ik eigenlijk te dicht op het podium, of net aan de zijkant bij de bar. Dat laatste was alleen makkelijk om wat te drinken te halen. Als we met het gezin op de bank zitten vraagt een man of hij naast mij mag plaatsnemen. Als ik net “ja” heb gezegd, verontschuldigt hij zich voor zijn knoflooklucht -heb ik dat?- . Maar het blijkt een alleraardigste man te zijn die zich voorstelt met de naam Frank Muyser, uitgesproken als Frenk. Hij komt net als wij genieten van de live muziek en hij vindt leuk dat wij hier ook met de kinderen zijn. “Dat is nog eens opvoeden”, zegt hij. Frank blijkt ook een muziekinstrument te spelen en heeft zelfs een hit in de jaren zestig gehad. Hij heeft nu een Muziek- en Entertainment Bureau MusiTrade.

Gordon is helemaal geen goede zanger. Een paar jaar geleden waren we bij 'Hilversum Alive' en toen trad hij daar ook op – niet om aan te horen. Maar misschien had hij toen zijn dag niet. Na het optreden van Gordon was Jeroen van der Boom een verademing. Maar goed, Gordon is ook een ras entertainer die ook een liedje kan zingen. Hij is voornamelijk grappig en je kunt waanzinnig met en om hem lachen. Ook tijdens het optreden met LA The Voices maakt hij telkens grapjes. In 2010 bedacht hij met een paar jongens aan de keukentafel de groep 'Los Angeles The Voices'. En nu blijkt dat een gat in de markt te zijn, want de jongens hebben succes. Met de twee cd's hebben ze beide keren platina (meer dan 50.000 cd's verkocht) gescoord. Je hoort dat Gordon in de groep (met zijn zang) veel beter tot zijn recht komt. Al ben ik er wel van overtuigd dat Roy van den Akker de enige zanger van de groep is die het dichtst in de buurt van een IL Divo komt.

Na het optreden lopen we naar buiten. Staat daar de 'LA The Voices' de bus op de stoep en de mannen om op de foto te gaan. Dat is nog eens een aangename verrassing en dat doet beslist weer niet elke artiest. Mijn gezin heeft weer een topmiddag, en dat bij de 'Grootste omroep van Nederland'. Aangenaam Tros Muziekcafé.

Fotoalbum de Vorstin op 03-12-2011

Bekijk video LA The Voices

Wakker Eemnes: Funch goes back

2011-11-27T20:49:00.012+01:00

Eemnes - Als we bij Wakker aankomen hebben we nog een zitplaatsje. Toch kun je wel zeggen dat het redelijk druk is. Vandaag neemt Funch weer afscheid bij Wakker. Hij vertrekt na een maand spelen weer terug naar Amerika.

Het is een druilerige zondagmiddag als we naar Wakker in Eemnes gaan. Even heerlijk ontspannen met een lekker bock biertje, wijntje en live jazz muziek. Funch zingt en er speelt ook een band. Samen klinkt het echt lekker. Funch heeft een bijzonder herkenbaar lachje na alles wat hij zegt. Verder zijn er ook twee vrouwen die spontaan het podium bestijgen om met Funch mee te zingen. Een van de twee vrouwen is mijn collega Nathalie d' Alessandro (in het midden) van Radio 6FM. Zij presenteert regelmatig het programma 'Yes to Jazz' van Kent Hanson. Na haar optreden vraagt ze nog even de aandacht voor ons radio station en het programma. Het was weer een heerlijke zondag inclusief bitterballen.

Een link naar meer foto's en de Wakker agenda

Trijntje Oosterhuis komt bij de Vorstin

2011-11-26T09:19:00.011+01:00

Hilversum - Er wordt al jaren over haar uitstekende zangkwaliteiten gesproken en geschreven, en dat is natuurlijk ook zo, daar kun je gewoon niet omheen, ook in de Vorstin niet.

Trijntje Oosterhuis kan met haar zangstem het publiek echt raken waar je hart van open gaat en dat is nou ook precies wat ze met haar muziek wil overbrengen. Je ziet en merkt dat Trijntje echt een artiest is. Ze moedigt met gemak het publiek aan om enthousiast mee te gaan klappen, en tijdens het interview met Daniël Dekker - in het programma Tros Muziekcafé Radio 2 - vertelt ze dat ze er op het podium altijd voor gaat. Bovendien zegt ze alleen wat ze wil zeggen. We horen helaas niet met wie ze binnenkort een duet gaat zingen. Nieuwtjes krijgen we dus niet te horen, maar wel dat ze bij elke nieuwe cd voor een tour naar Japan gaat. Elke anderhalf jaar geeft ze daar een aantal concerten en dit jaar maar liefst zes op twee verschillende locaties. De Japanners zijn gek op haar muziek. Verder blijft het gek genoeg beperkt tot in Nederland, want voor mij is Trijntje een echte wereldster.

Eerdere berichten over Trijntje Oosterhuis - 7 maart 2010

Volgende week 3 december: LOS ANGELES THE VOICES. Agenda van de Vorstin

Kerstgala bij Dance-Point met Jacqueline en Alex Glijn

2011-11-23T22:24:00.024+01:00

Huizen - Op zaterdagavond 17 december houdt dansschool Dance-Point voor de tweede keer een kerstgala. Naast eigen optredens zijn er ook drie speciale acts op de avond te verwachten, waaronder een demonstratie rolstoeldans van Jacqueline en Alex Glijn. Dit bijzondere danskoppel deed vorig jaar nog mee aan Holland’s Got Talent.

Eigenaresse Meerthe van der Voort van der Kleij is razend enthousiast als ik haar spreek. Dance-Point Dance Masters is inmiddels aan zijn tweede seizoen bezig en niet zonder succes. Het aantal leden groeit nog steeds, want dansen is (weer) in. Dit wordt mede veroorzaakt door televisieprogramma’s zoals Dancing with the Stars en So you think you can dance: mensen worden geprikkeld om te gaan dansen. De dansschool fluctueert ook, omdat Meerthe zo ongelofelijk veel hulp van familie en vrienden heeft.

Een van de meest opvallende acts tijdens het aankomende Kerstgala is ongetwijfeld een optreden van Jacqueline en Alex Glijn, een geweldig danspaar Zij hebben vorig jaar met Holland’s Got Talent meegedaan. Jacqueline heeft SLE en is aangewezen op een rolstoel. Samen met haar Alex doen zij aan combi rolstoel dansen. Bij het zien van het programma was ik zo onder de indruk (en toch ook van Gordon) dat bij mij de wens is ontstaan om ze persoonlijk te ontmoeten. Allereerst om ze in het echt te zien optreden, maar ook om ze te mogen interviewen voor Radio 6FM.

Door de goede verhalen over Dance-Point kwam ik in aanraking met Meerthe. Zij is er super content mee dat Jacqueline en Alex bij hun dansschool een demonstratie rolstoeldans komen geven. Meerthe houdt dit jaar voor de tweede keer een kerstgala voor de leden van de dansschool, maar mensen van buitenaf zijn ook van harte welkom. De kaartverkoop is uitsluitend via de dansschool te regelen en het liefst aan het eind van een les. Het kerstgala is op zaterdag 17 december 2011 en begint om 20:00 uur.

‘Waar een wil is is een dans.’
Bekijk video van Holland's got talent 2010 - Jacqueline en Alex

In de pers 10-12-2011 - Radio 6FM - Interview met Meerthe van der Voort op zaterdag 10 december 2011 bij Radio 6FM

In de pers 12-12-2011 - Dichtbij.nl - Kerstgala van het jaar bij Dance-Point

In de pers 17-12-2011 - Radio 6FM - Interview met Jacqueline en Alex Glijn op zaterdag 17 december bij Radio 6FM

Ook geschreven: Alex en Jacqueline ontoert publiek

Ook geschreven: Alex en Jacqueline Glijn bij Radio 6FM

Laatste update: 19-11-2011

Aankomst Sint in de Naarden-Vesting

2011-11-20T17:15:00.005+01:00

Naarden-Vesting - Het is een traditie geworden om de aankomst van Sinterklaas bij de Mouthaans te vieren. En hoe groot onze kinderen nu ook zijn: Sinterklaas blijft een leuk evenement om naar te kijken.

Wat vliegt een jaar toch snel voorbij, want het is alweer tijd om ‘de goede oude Sint’ in de Naarden-Vesting te begroeten. Dat doen we nu al een aantal jaren bij de familie Mouthaan en gek genoeg verveelt dat nog steeds niet. Elk jaar worden we bij hun thuis ontvangen voor een lekker hapje en drankje. En als de Sinterklaas optocht weer voorbij is, dan eten we daar de Hollandse pot. Voldaan van het feestje gaan we daarna weer met de fiets weer naar huis. Dank je wel Ellen en Geert, tot volgend jaar!

Bekijk meer foto's...

Nissan Experience Days grow2gether

2011-11-16T21:01:00.006+01:00

Lelystad - Door de dagelijkse werkzaamheden kom je er eigenlijk maar zelden aan toe om de mooie producten van Nissan uit te proberen en te beleven zoals de klant die ervaart. Dat moet Nissan Nederland ook hebben gedacht en zo is er op een dag: de Experience Days ontstaan.

De testauto’s zijn nog bevroren als we met een busje op het circuit van Lelystad aan-komen. We worden keurig netjes welkom geheten in een mobile partytent en ontvangen het programma van de Experience Day, een windjas tegen de kou en een kopje koffie. Na de koffie krijgen we in een zaaltje nog een uitleg over de reden van deze dag. Nissan wil namelijk van zijn bescheiden rol in de markt af en met een paar procent per jaar groeien. Door de medewerkers enthousiast te maken met de producten van Nissan, moet het ook lukken om de klant weer te prikkelen om te (blijven) kopen. De producten kennen we op zich wel, maar de rijeigenschappen van de auto’s en de extra mogelijkheden bij de bestelbusjes is toch voor een hoop medewerkers nieuw. Door de Experience Days ervaring is de beleving van de producten weer beter aan de klant over te brengen.

We worden in vier groepen verdeeld en mijn groep begint met de laadhoeveelheid bij de Nissan bestel-busjes. Maar de meest bijzondere kennismaking daarna is met de Nissan LEAF: De elektrische auto van het jaar 2011. Een motor die je na het starten totaal niet hoort, en alleen tijdens het rijden wat bandengeluid en wat windgeruis veroorzaakt. We maken kennis met de rijeigenschappen van de Pixo en de Micra in de polder. En we rijden met de Qashqai en de Juke op een nat wegdek en voelen wat ESP eigenlijk doet. Maar de meest hottie moment van de dag is toch wel het meerijden met de ‘Z of de GTR’ op de testbaan. De g-krachten die dan vrijkomen is bijna ‘niet’ aan de klant uit te leggen. Daarvoor zou iedereen een keertje mee moeten gaan om dit zelf te ervaren. De middag eindigde met een verzorgde lunch. Alles bij elkaar genomen is het een leuke dag en hopelijk blijft een bijeenkomst als deze ook in de toekomst bij Nissan een rol spelen.

Bekijk meer foto's van deze dag

Reclamespotje Meeùs opgenomen: proost!

2011-11-15T20:39:00.008+01:00

Scheveningen - Het lijkt afhankelijk vandaag een grijze dag te worden, maar als we in Scheveningen aankomen, begint de zon spontaan te schijnen. Het is er wel ijzig koud, maar dat mag dan ook. Het is tenslotte november.

De pier is het verzamelpunt voor de figuranten en het startpunt van de opnames. Sommige mensen begroeten elkaar. Kennelijk doen deze mensen dit ‘werk’ wel vaker. We moeten met een groep van tachtig figuranten vanaf de boulevard de trap van de pier oplopen. We lopen met elkaar langs een vrouw die een interview afneemt met de baas van Meeùs? Er moet iets verschrikkelijks zijn gebeurd. Tussen ons in lopen ook brandweermannen en politiemensen. Als we de scene een paar keer hebben overgedaan mogen we definitief doorlopen naar boven en aan de lange tafel plaatsnemen. Daar gaan we eten, oh nee toch niet. We gaan daar proosten op de baas van Meeùs. Kennelijk heeft hij iets goeds gedaan? Het proosten doen we wel een behoorlijk aantal keer over, maar gelukkig is er genoeg wijn, al helpt het geen bast om er lekker warm van te worden.

Het is grappig om met zo veel onbekenden aan een lange tafel te zitten, terwijl je met niemand een fatsoenlijk gesprek hebt. Gek toch? De crew doet hun werk en wij als figuranten ook. Dus proost dan nog maar een keer: op de baas en een andere dag dan normaal. Meer foto's.

Het reclamespotje van de verzekeraar Meeùs is vanaf 1 december op de Nedeerlandse televisie te zien. De opdracht voor de figuranten opdracht komt van Hebbes Casting. Bekijk het filmpje

Ik zie, ik zie visagie

2011-11-14T23:07:00.003+01:00

Mijdrecht - Een visagist(e) word je niet zo maar, daar moet je wel wat voor doen. Een opleiding duurt ruim een half jaar en daarna is het net zoals het halen van het rijbewijs: vooral oefenen, oefenen op zoveel mogelijk mensen.

Het is niet zo dat er maar een dikke laag make-up wordt aangebracht en klaar. Er wordt heel vaak heel subtiel gewerkt om en persoon er net even wat natuurlijker uit te laten zien dan zonder make-up. Het is ook bijna niet mogelijk om een foto er goed te laten zien zonder dat het gezicht op een natuurlijke manier wordt gecamoufleerd. Een goede visagist(e) weet bepaalde effecten te creëren die positieve bijdrage levert aan het totaalbeeld van een persoon. Door een goede visagie heeft een model een mooiere uitstraling en heeft de fotograaf minder tijd nodig voor de nabewerking.

11 november is de dag

2011-11-12T12:27:00.008+01:00

Huizen - De voordeurbel gaat en een groepje kinderen gaat meteen uit volle borst zingen: “Sint Maarten, Sint Maarten.”

Het is best al behoorlijk koud en laat als er wordt aangebeld. Mijn vrouw doet de voordeur open en een groepje kinderen begint meteen te zingen. De moeders staan achter hun kroost om ze van deur-tot-deur te begeleiden.

Als ze het ‘Sint Maarten’ liedje hebben gezongen vraagt mijn vrouw of ze nog tweede liedje weten. Opnieuw beginnen de kinderen te zingen: “11 november is de dag.”

11 november is de dag
dat mijn lichtje,
dat mijn lichtje.
11 november is de dag,
dat mijn lichtje schijnen mag.

“Bedankt voor de prachtige liedjes. Hiermee hebben jullie allemaal twee snoepjes verdiend”, zegt mijn vrouw. De kinderen vertrekken met een lachend gezicht naar onze buren.

You've got Voice Male

2011-11-07T22:42:00.004+01:00

Hilversum – De mannen van Voice Male zingen a capella. Het voordeel is dat ze altijd hun instrument bij zich hebben. Het nadeel kan kunnen zijn dat het op een gegeven moment wat saai zou kunnen worden.

Het eerste nummer is meteen een geweldige inkopper. Een nummer van Michael Jackson – Billie Jean. De mannen zingen het nummer zo boeiend dat het eindeloos mag duren. Het is bijzonder om zoveel verschillende stemmen door elkaar te horen en toch een goed liedje met elkaar te maken. Het leuke is dat de mannen net zo verschillend zingen als dat ze er uitzien. Opvallend is dat één van de mannen best een stevig lichaamspostuur heeft, maar met een vrij hoge stem zingt. Al met al leuk om naar te luisteren.

Bekijk de video van Voice Male - Billie Jean

Naar de website van Voice Male

Laatste update: 5 november in de Vorstin Hilversum – Uitzending Radio 2 Tros Muziekcafé

De musketiers van Biscuits

2011-11-07T22:32:00.002+01:00

Hilversum – De drie jongens van de groep Biscuits maken helemaal geen onaardige muziek, het ontbreekt ze alleen nog aan iemand die ze naar een hoger plan brengt.

De band Biscuits bestaat uit drie songwriters uit Utrecht en Amsterdam. Thijs Poorterman (zang & gitaar), Erik van Woudenberg (Spaanse gitaar) en Joeri van Dongen (cajón) mengen akoestische popsongs met percussieve mediterrane folk. De nummers zijn net als koekjes: vaak luchtig, soms breekbaar, soms ook luidruchtig.

De drie jongens komen aardig over en ze hebben zeker een leuke sound het in hun vingers. Dit is een band waar we in de toekomst nog wel iets van horen, mits ze maar tegen iemand aanlopen die ze kan begeleiden en een agenda kan samenstellen zodat Nederland ze kan leren kennen. Als ze iets bekender worden is het zoeken naar nieuwe bandleden geen probleem meer, ze zullen in de rij staan. De Biscuits is veelbelovende groep en hopelijk lukt het ze om verder te groeien, want dat is ze werkelijk gegund.

Laatste update: 5 november in de Vorstin Hilversum – Uitzending Radio 2 Tros Muziekcafé

Renee van Bavel de grote verrassing

2011-11-07T21:59:00.006+01:00

Hilversum – Renee van Bavel heeft talent en is daarom des te vreemder dat we haar helemaal niet kennen, tot vandaag dan. Mocht ze ooit besluiten om aan de voorrondes van The Voice of Holland mee te doen, dan is het een kwestie van een paar seconden en de stoelen zullen zich omdraaien.

De grote verrassing van de zaterdagmiddag Tros Muziekcafé is wel de eigenzinnig roodharige Renee van Bavel . Als ze begint met zingen is de zaal volledig stil en luistert het publiek heel aandachtig. Hoewel Renee normaal gesproken met muzikanten speelt, wordt ze vandaag alleen op de gitaar begeleid. En ook deze combinatie is perfect (lees: zo zuiver). De Nederlandse liedjes zijn door haar zelf geschreven en heel persoonlijk. Als Daniël Dekker aan haar vraagt of ze haar liedjes wil uitleggen zegt Renee: 'Ik laat dat liever aan de fantasie van de luisteraar over. Iedereen beleeft met wat hij hoort iets anders en dat wil ik graag zo houden.'

Foto's van Renee van Bavel live in de Vorstin 05-11-2011

Bekijk video - Renee van Bavel - Hey hey hey - bij Omroep Brabant

Laatste update: 5 november in de Vorstin Hilversum – Uitzending Radio 2 Tros Muziekcafé

Gare du Nord bij Tros Muziekcafé

2011-11-06T13:04:00.006+01:00

Hilversum – Iets meer dan een week staat Gare du Nord opnieuw in de Vorstin. Dit keer met een mini concert bij het programma Tros Muziekcafé. Dit programma is elke zaterdag tussen 16:00-18:00 uur te bezoeken en wordt live via Radio 2 uitgezonden. De toegang is gratis!

Het is kwart voor vier. Gare du Nord staat te soundchecken, ze willen een goed beurt maken. Begrijpelijk als je steeds meer muziek voor een breder publiek wilt maken. Het is opvallend hoe relaxed de band zich aan het voorbereiden is. Als het vier uur is geweest en de band gaat echt spelen en dan is het echt genieten geblazen. Live komt de band zo veel beter tot zijn recht dan vanaf de cd.

Na het eerste nummer schuiven Dorona Alberti en Ferdi Lancee bij Daniël Dekker aan. Daniël vraagt zich ook af waar de mannen achter de band zijn gebleven. Ferdi vertelt dat hij de afgelopen jaren hard heeft gewerkt en dat alle optredens een behoorlijke wissel op zijn leven hebben gemaakt. Bovendien is hij nog niet zo lang geleden vader geworden en lijkt het er dus op dat hij vaderschap niet uit het oog wil verliezen. Ferdi blijft de teksten (nog wel) schrijven en zijn (kindje) band ondersteunen, maar niet meer zoals nu, op de voorgrond. Dat laat hij voortaan aan Dorona over.

Niet alleen het hoesje van de nieuwste cd van Gare du Nord - Lilywhite Soul - heeft voor het eerst een écht gezicht gekregen: het gezicht van Dorona Alberti. Doordat zij op de voorgrond is gekomen is de muziek ineens een stuk vrouwelijker geworden, want deze pittige dame gaat vanaf heden de kar van de band trekken. En Ferdi blijft achter de schermen van deze fantastische band werken.

Hun optreden bij Tros Muziekcafé is daarom ook puur promotie voor hun nieuwste cd. Die wel wennen is, vergelijkbaar met hun hele repertoire, maar die je na een paar keer luisteren absoluut gaat waarderen. Er kunnen alleen maar nieuwe fans bijkomen.

Lees meer over dit onderwerp:
28-10-2011 Gare du Nord is bij de Vorstin aangekomen
17-09-2010 Gare du Nord in de Vorstin - Sex to Jazz
05-09-2010 Van Gare du Nord naar Bussum-Zuid

Robert-Jan Vogt krijgt Lego pagina

2011-10-31T23:38:00.010+01:00

Huizen - Robert-Jan Vogt (14) heeft één grote passie: Lego filmpjes maken. Hij slaat geen Lego beurs over en zijn favoriete Lego winkeltje is 'Wonen en Spelen' in Blaricum.

Robert-Jan Vogt heeft een deal met de website http://www.legoincidentencity.nl/ gemaakt. Afgesproken is dat hij Lego filmpes mag maken en ze op een eigen pagina van de website mag plaatsen.

Het laatste Lego filmpje van Robert-Jan is doorslaggevend geweest om te mogen publiceren. Bekijk video

Wolfskamerloop: “Nooit liep ik zo hard”

2011-10-30T18:06:00.005+01:00

Huizen - Al weken ben ik met de voorbereiding bezig en nu mag, nee nu moet, het er maar eens van komen: tien kilometer hardlopen en binnen de vijftig minuten binnenkomen.

Het weer is wisselvallig en rond de twaalf dertien graden. Typisch een herfstdag. Na een rare nacht stond ik vanmorgen meteen op met het idee: vandaag ga ik hardlopen en onder de vijftig minuten binnenkomen. De laatste maanden heb ik goed aan mijn geest en conditie gewerkt en barst ik van de energie. Bovendien is mijn gewicht op peil, en loop ik regelmatig deze route van de Wolfskamerloop. Een echte thuiswedstrijd dus. Het kan en mag dus niet misgaan.

Ik heb er geen moment aangetwijfeld dat ik mijn persoonlijk record niet zou halen. Afgelopen week heb ik nog met waterpolomaatje Rob Berbers geoefend en dat ging ontzettend goed, maar tijdens de wedstrijd moest ik hem al vrij snel achter mij laten. Bij de laatste twee kilometer was ik al zeker van mijn tijd. Ik had nog genoeg tijd over om goed uit te komen. De laatste paar honderd meter was voornamelijk opluchting. De lat die ik voor mijzelf zo hoog had gelegd was nu binnen handbereik. Ik ging met een tijd van 48:39 over de finish en nog nooit liep ik zo hard op de 10km. Ik ben met recht trots op mezelf.

Met dank aan mijn ouders (Dorry voor de foto) en schoonouders, Veer en de kinderen, Eric en Karin voor jullie support langs de kant van de weg.

Oude berichten over de Wolfskamerloop

Gare du Nord is bij de Vorstin aangekomen

2011-10-29T18:32:00.007+02:00

Hilversum - In (2001) met Excellounge op het station van Gare du Nord ingestapt en begonnen aan een superlange reis. Door de jaren heen hebben ze allemaal verschillende stations en clubs aangedaan om vervolgens gisteravond met Lilywhite Soul (2011) bij de Vorstin aan te komen.

De samenstelling van ‘de band’ moet zijn gewijzigd, want waar waren Barend Fransen en Ferdi Lancee (de bedenkers en muziekanten van het eerste uur) gebleven? Tot voor kort waren zij toch ‘de band’ en zong Dorona Alberti (met alle respect) altijd leuk mee? Maar zonder de aanwezigheid van de twee mannen lijkt Alberti deze rol te hebben gekregen, of misschien wel te hebben overgenomen? Bovendien is ook het muziekrepertoire volledig anders dan een jaar geleden, maar gelukkig niet minder aangenaam om naar te luisteren. Al mis ik beide mannen wel.

Tijdens het anderhalf uur durende concert (zonder pauze) werden er voornamelijk nummers van de nieuwe cd Lilywhite Soul gespeeld. De cd is gelukkig nog wel herkenbaar en te vergelijken met de vorige cd's, maar de jazz lijkt wel een beetje een gepasseerd station, of vergis ik me nou? Het neigt allemaal wat meer naar soul- en popmuziek te gaan. Gare du Nord is bij de Vorstin aangekomen, maar dit is absoluut niet het eindstation van ‘de band’. De reis gaat gewoon verder en verder.

Foto album Gare du Nord

Lees meer over dit onderwerp.
17-09-2010 Gare du Nord in de Vorstin - Sex to Jazz
05-09-2010 Van Gare du Nord naar Bussum-Zuid

Laatste nieuws: Zaterdag 5 november 2011 komt Gare du Nord opnieuw naar de Vorstin. Het muziekprogramma Tros Café heeft een live uitzending tussen 16:00-18:00 uur. De toegang in de Vorstin is gratis. Het programma is ook via radio 2 te volgen.

[Tag Gare du Nord - de Vorstin - Foto's concert Lilywhite Soul 25-10-2011]

Wintercheck Koops-Auto een succes

2011-10-22T20:05:00.006+02:00

Utrecht - De wintercheck van Koops-Auto Utrecht is een doorslaand succes gebleken. De Koops-Auto-rijders konden op 22 oktober gratis hun auto op elf essentiële punten laten controleren door hun Nissan-dealer. Iedereen die op die dag de gratis Wintercheck liet uitvoeren, kon onder het genot van een hapje en drankje de speciale aanbiedingen in de showroom bekijken.

Hoe onstuimig de herfst ook is en hoe streng de winter ook wordt, met een Nissan Wintercheck is uw Nissan er weer helemaal klaar voor. Een geruststellend gevoel: daardoor bent u als autobezitter zeker van een betrouwbare koude start en een storingsvrije werking, in eigen land en op de wintersport.

Anders dan bij andere winterinspecties kregen de klanten van Koops-Auto Utrecht een brief om telefonisch een afspraak voor de Wintercheck te maken. Hierdoor konden de klanten een tijdstip afspreken waardoor en geen file bij de werkplaats ontstond. De werkplaats was open van 9:00 tot 15:00 uur.

Bij de Nissan-dealer Koops-Auto Utrecht waren ze erg blij met de enorme toeloop op zaterdag 22 oktober. De werkplaats draaide op volle bezetting. Door de strakke planning hebben sommige berijders een vervolg afspraak gemaakt voor de aanbevolen reparaties. Er kwamen bijna twee keer zoveel klanten op de Wintercheck af, dan een jaar geleden.

Meer foto's van de Wintercheck

Kick van Olympisch Stadion

2011-10-16T17:21:00.015+02:00

Amsterdam - Met een bonkend hart tussen de dranghekken staan, wachtend op het startschot, nog even luisteren naar de opzwepende muziek, dat zijn voor mij de spannendste basis ingrediënten van een hardloop-wedstrijd.

Als het startshot eenmaal is gelost, dan probeer ik mijn hartslag zo snel mogelijk weer onder controle te krijgen. De eerste paar kilometers heb ik nog aandacht voor het publiek langs de kant van de weg, maar al vrij snel kom ik in een andere wereld terecht. Een wereld die zo anders voelt dan in mijn dagelijks leven. Een wereld waar ik al weken naar heb uitgekeken. Een wereld waar ik helemaal mezelf kan zijn. Een wereld waar ik mijn gedachten als het ware kan en mag resetten. Het is een wereld waar ik echt gek op ben.

Het is leuk om met zoveel mensen een passie te mogen delen, en toch volledig mijn eigen wedstrijd te mogen lopen. En natuurlijk wil ik mijn persoonlijk record verbeteren, ook al ben ik inmiddels weer een jaartje ouder geworden. Het is de goedkoopste verslaving die ik mij kan bedenken. Met een paar goede hardloopschoenen en een hardloopshirt, kom je toch al een heel eind. En het is een bezigheid die je (bijna) overal en altijd kunt doen. Uiteindelijk eindigen alle 35.000 hardlopers in het prachtige Olympisch Stadion van Amsterdam, wat een Kick.

Mijn doel is om de 8 kilometer binnen de 40 minuten te lopen en dat is gelukt. Mijn eindtijd is 39:31 met een gemiddelde snelheid van 12,147. 439e van de 3525 hardlopers. De buitentemperatuur ongeveer 12 graden en geen wolkje aan de lucht.

De eerst volgende loop is de Wolfskamerloop op 30 oktober in Huizen. Dan ga ik op de 10 kilometer opnieuw een poging doen om onder de 50 minuten te lopen. Vorig jaar heb ik niet meegedaan, maar ik stond wel langs de lijn. Lees meer...

George Michael is mijn jeugdidool

2011-10-11T18:46:00.018+02:00

Rotterdam - Ruim een half jaar ge-leden hoorde ik dat mijn jeugdidool naar Neder-land zou komen. Ik bedacht me geen moment en bestelde meteen de kaarten voor het concert van George Michael in Ahoy. Wauw, we gaan naar onze jeugdherinnering.

Het concert van George Michael was in één woord: geweldig…zelden zo genoten. Alles klopte van het begin tot het eind. Het was dan ook een genot om mijn held te zien optreden. De nummers waren allemaal prachtig (zijn stem is onveranderd mooi gebleven) om naar te luisteren en twee in het bijzonder: Een liedje ging over de ex vriend van George. Het tweede liedje Het tweede was voor Amy Winehouse. Achter The Symphony of Orchestra zag je telkens beelden van Amy en dat geeft ook aan hoe bijzonder zij eigenlijk wel was. Het viel op dat George toch ook vaak contact met het publiek zocht en dat hij na afloop van het concert iedereen meerdere keren bedankte. Wat een top avond.

Al vanaf begin jaren tachtig is George Michael in mijn leven, net als Madonna en Michael Jackson overigens. Ik ben al fan vanaf zijn eerste doorbraak met WHAM. Zijn betoverde stem en prachtige verschijning hebben altijd indruk om mij gemaakt. Mijn grootste wens was om ooit als ‘hem’ op aarde terug te mogen keren en mij te omringen met de mooiste meisjes ter wereld (nee, ik heb niets gesnoven hoor). Ik was dan ook helemaal van mijn stuk toen ik hoorde dat hij helemaal niet op vrouwen viel.

Foto's gemaakt op het concert van George Michael Ahoy 10-10-2011 Foto album

Bekijk video

Veel lopers Singelloop oververhit

2011-09-26T21:54:00.008+02:00

Utrecht - Het was er warm en opnieuw druk bij de start van de Singelloop 2011. De laatste weken had ik goed geoefend, alleen een te hoge temperatuur zou me nog van een persoonlijk record kunnen afhouden.

De startvakken waren dit jaar smaller dan vorig jaar en daardoor kon het publiek makkelijk meelopen tot aan de start, wel zo leuk. Tijdens de start liep ik met collega Edwin Scheel mee, maar na een kilometer of drie probeerde ik toch iets harder te lopen. Bij de eerste vijf kilometer zat ik iets boven mijn tijd, inmiddels wel weggelopen van Edwin, maar nog geen vuiltje aan de lucht. Het ging goed tot een kilometer of acht, want vanaf dat moment werden mijn benen zwaarder en ging ik steeds meer voorover lopen. Daardoor ging ik ook wat geforceerd lopen en begon ik mijn schouderbladen te voelen.

Er was veel publiek langs het parcours en gelukkig was mijn gezin er ook weer bij. Het deed me dan ook goed toen ik ze weer bij de finish zag staan. Het startvak was ook het finishvak en dat liep bij aankomst niet echt door. Veel lopers waren oververhit en stonden dampend, tussen de hekken, om me heen. Dat voelde een beetje als een ‘rat in de val’. Dit jaar werden we wel met een medaille beloond, en zo hoort het eigenlijk ook, zeker bij zo’n top evenement als dit. Ik heb de benen onder mijn lijf vandaan gerend, maar het is mij helaas niet gelukt om onder de 50 minuten te lopen. [Eindtijd 10 km 53:01]

De eerst volgende tien kilometer is de Wolfskamerloop. Op 30 oktober ga ik het nog een keer proberen. Meer over de Wolfskamerloop 2010

De Otters knijpt ‘m tegen Spons

2011-09-26T21:51:00.001+02:00

Amsterdam - Waterpolo is een teamsport, maar dat heeft niet iedereen in de gaten. Er wordt soms iets te makkelijk afgemeld. Spons 2 tegen De Otters Het Gooi 4.

De hele afgelopen zaterdag was het al spannend of we ’s avonds voldoende mensen zouden hebben. Gelukkig hadden we op het laatst nog hulp van Tim uit het eerste en daarmee kwamen we precies op een zevental uit. De tegenstander was met tien man, en de eerste drie partjes van de wedstrijd was daar helemaal niets van te merken. Sterker nog. Bij het begin van het vierde partje stonden we nog met 3-6 voor, maar uiteindelijk kneep Spons er toch nog een 7-7 uit. Gek genoeg voelde het wel als een overwinning, al ben ik er van overtuigd dat er meer in zat, als we maar met voldoende spelers waren geweest

Wouter Hamels nieuwe album op Radio2

2011-09-24T23:07:00.013+02:00

HILVERSUM - Wouter Hamel zong zaterdagmiddag tussen 16:00-18:00 uur drie nummers van zijn derde album 'Lohengrin'. De Vorstin in Hilversum zat weer bomvol.

Wouter Hamel was vanmiddag te horen bij het Radio 2 programma van Tros Café. Een live programma van twee uur met vaak veel muziek van eigen bodem. De presentatie was deze keer in handen van Daniël Dekker.

De eerste twee albums van Wouter Hamel, 'Hamel' en 'Nobody's Tune', waren behalve in Nederland succesvol in Korea en Japan. Nu is hij terug met zijn derde album genaamd ‘Lohengrin’. Tijdens het maken heeft Wouter de volledige en absolute vrijheid gehad om te experimenteren met verschillende geluiden en technieken. Naar eigen zeggen is het Hamel's persoonlijkste album tot nu toe.

Wouter Hamel bij Amersfoort Jazz 14-05-2011

[24-09-2011] [Wouter Hamel] [de Vorstin]

Twee mannen, een missie: FietsClassic

2011-09-18T17:45:00.002+02:00

Amsterdam - Ferdinand en ik zijn al jaren waterpolomaatjes bij De Otters Het Gooi in Bussum. We houden van onze sport, maar we houden ook van nieuwe uitdagingen, zoals racefietsen. En daarom schreven we ons in voor de Dam tot Dam FietsClassic 2011.

Om precies 8:30 uur staan we aan de start. Als we vertrekken is het weer nog goed, maar al gauw slaat het weer compleet om en worden we overspoeld door harde regen, hagelstenen en onweersbuien. Drijfnat, en zwijgzaam naar elkaar toe, volgen we het parcours. Dit is een mooie landelijke route, maar de donkere wolken met harde regen voorkomen volledig ons uitzicht. Wat we zien wel veel wielrijders met lekke banden langs de kant van de weg staan.

Tijdens het fietsen wilden wij ook nog maar één ding: zo snel mogelijk naar de finish op de Dam. Deze fietstocht is, dankzij het lelijke weer, de moeilijkste opgave van mijn sportcarrière tot nu toe geworden. Halverwege het parcours wil ik het liefst afstappen, want rusten onderweg is gewoon onmogelijk, maar ik zet toch door. Ik wil me per se niet laten kennen, al staan de tranen in mijn ogen. Het is zo koud en nat en daarom moeten we blijven doorfietsen. De warme trein is voor mij dan ook één keer mijn beste vriend, maar de twee mannen hebben hun (105km binnen 5 uur) missie wel volledig volbracht.

Tiende seizoen Koefnoen

2011-09-17T16:09:00.006+02:00

Amsterdam - Een live opname bijwonen, is leuker dan het op de televisie te zien. Het blijft me ontzettend boeien om te zien wat er in een studio gebeurt. Het geluid, camera mensen, regie, kortom eigenlijk alle processen op de werkvloer, maar bovenal de sfeer. Samen met buurman Brian waren we bij de opnames.

De Studio Nieuw Noord in Amsterdam is niet al te groot, maar dat is ook niet noodzakelijk voor de opname van het tiende seizoen van Koefnoen. De filmpjes zijn allemaal van te voren opgenomen en voor het publiek op een groot scherm te zien. Paul Groot en Owen Schumacher praten de filmpjes aan elkaar, maar dat laatste valt niet altijd mee, want zelfs met een autocue gaat er soms toch nog wel iets mis: een verspreking is zo gemaakt.

De hoofdrolspelers lijken toch ook wel last van zenuwen te hebben, valt mij op. En als je zo vanuit het niets iets satirisch moet doen, dan is dat ook niet eenvoudig. Vergelijk het maar met een sporter die geen warming-up heeft gedaan. Als de scene opnieuw moest, ging het een stuk beter. De sommige typetjes in de filmpjes doen me wel een beetje denken aan de tijd van Koot en Bie. De 'Rapservice' is wel een heel leuk onderwerp in het programma. Vanavond om 21:45 uur op Nederland 1

Pascal van Vliet terug in Heren 4

2011-09-17T16:01:00.007+02:00

Bussum - Pascal van Vliet kreeg drie jaar geleden een acute leukemie en moest noodgedwongen afscheid nemen van zijn leukste hobby: waterpolo. Maar ‘de Maarten van de Weijden’ van De Otters Het Gooi, is terug.

Door zijn ziekte leukemie heeft hij er maar liefst drie jaar op moeten wachten, maar vanavond speelt Pascal van Vliet weer mee in het vertrouwde Heren 4 waterpoloteam van De Otters Het Gooi. De afgelopen twee vrijdagavonden is hij ook weer op de training geweest en hoewel nog wel wat conditie achterstand heeft, is hij voornamelijk blij om er weer bij te kunnen zijn. “Oh, wat heb ik dit toch gemist”, aldus een enthousiaste Pascal. “Ik ga zaterdagavond weer mijn best doen.”

Update: De eerste wedstrijd is in ons voordeel geëindigd. De Otters Het Gooi versloeg DJK-ZAR met 9-11. Pascal speelde een uitstekende wedstrijd en scoorde in onze ogen een zuiver doelpunt, maar helaas dacht de scheidsrechter daar anders over, en keurde het doelpunt af.

Meer Pascal van Vliet

Gilbert Vogt wil een stoere look

2011-09-15T05:27:00.016+02:00

Het is toch een leuk idee dat ik vandaag met het Metronieuws door vele handen ga.

44% is het bed de favoriete plaats om een krant te lezen. De bank staat met 41% op de tweede plaats. Ook op de WC, in bad, op het perron en het openbaar vervoer wordt een krant gelezen. Het hebben van seks (11%) scoort een stuk minder hoog dan een goede krant lezen (22%) als meest favoriete bedactiviteit. Het ergste wat me na vandaag kan overkomen is dat ik in een konijnenhok (15%) eindig.

Meer Gilbert Vogt en de make-over voor JeansOnline.NL

Lions Oldtimer Festival Blaricum 2011

2011-09-12T23:26:00.004+02:00

Laren - Het allermooiste was het ringsteken voor cabrio’s. Allemaal net zoveel rondjes rijden totdat er maar één winnaar overblijft. De meest opvallende was wel deze open Amerikaan met allemaal ‘Wilde Wieven’ erin.

We kwamen, niets vermoedend, het oude dorp van Blaricum binnen gefietst, toen we daar toch een hoop oldtimers tegen kwamen, waanzinnig om te zien. De Rolls Royce was wel een van de mooiste auto’s die ik tot nu toe ben tegen gekomen. Een, wat ouder stel en helemaal in de stijl gekleed, kwam elegant met de auto aangereden. WAUW!

Er was een optreden van Hans Dulfer op het pleintje voor de Gall en Gall. Het publiek bleef opvallend op afstand staan. “Jullie mogen wel dichterbij komen staan, ik heb geen ziekte hoor”, schreeuwde hij naar de mensen. “Gaan jullie in de pauze maar even naar de bar om wat te drinken, misschien worden jullie dan iets losser”, riep Hans. Ik vind het wel een grappige man. Dus een babbeltje maken kan nooit kwaad. En zo werd het ineens een onverwacht leuke zondagmiddag.

Foto's van de Lions Oldtomer Festival Blaricum 2011

De Huizerdag valt in het water

2011-09-12T18:56:00.009+02:00

Huizen - De Huizerdagen laten zich het beste vergelijken met een Koninginnedag en is daarom is het typisch een dag om met het hele gezin naartoe te gaan. Het weer en de sfeer waren prima. Hele grote verrassingen ten opzichte van vorig jaar waren er niet, maar dat mocht de pret niet drukken.

Het zag er enigszins dreigend uit, maar dat weerhield ons er niet van om ’s avonds met de kinderen en de buurtjes naar het plein 2000 te gaan voor een optreden van Wolter Kroes. Toen we net voor half tien aankwamen was Wolter al aan zijn laatste nummertjes bezig. Kennelijk was hij eerder begonnen met zingen. Na zijn toegift begon het te regenen en greep de organisatie in. “Er worden behoorlijk regenbuien met onweer verwacht en daarom hebben we besloten om de stekker eruit te trekken.” Iedereen droop af, en wij ook. Toen we bij het Wapen van Huizen liepen (Oranje Café van Huizen) stopte het met zachtjes regenen en kwam het met bakken uit de lucht. Het enige wat we toen nog konden doen was schuilen onder de overkapping bij het café. Werden we toch nog een beetje nat, maar gelukkig alleen van binnen.

Huizerdag is voor iedereen 2010

Oranje Café Huizen blijft leuk

Publiek laat het afweten bij Temporun

2011-09-07T17:36:00.013+02:00

Bussum - Toen we ’s morgens wakker werden kwam het met bakken uit de lucht. We keken elkaar aan en besloten toch om te gaan hardlopen. En warempel, bij vertrek naar Bussum werd het droog en later zelfs benauwd.

Bij aankomst leek de opkomst minder te zijn dan vorig jaar, maar later hoorden we dat er net zoveel deelnemers waren als vorig jaar. Het publiek liet het wel afweten, maar mijn schoonouders gelukkig niet. Trots stonden ze ons toe te juichen.

We hebben al een aantal keren aan de Temporun meegedaan, en wat mij betreft lopen we volgend jaar de 4 km ook weer mee. Al blijft het stukje op de Huizerweg naar de kerk en weer terug een beetje saai. Blij dat de dweilband er nog stond te spelen. De start en finish vonden dit jaar op het AVTempo terrein plaats, maar wat mij betreft gebeurt dat volgend jaar gewoon weer op de Huizerweg, dat is toch leuker.

Verslag Temporun 2010

Vader-zoon dag opnieuw geslaagd

2011-09-05T17:58:00.044+02:00

Hilversum - Het was weer heerlijk om lekker met mijn zoon over het terrein van het Media Park in Hilversum te struinen, want er was veel te zien, veel meer dan vorig jaar. Vorig jaar kwam het nog met bakken uit de lucht en moesten we rennen om niet door de bliksem te worden geraakt. Dit jaar (03-09-2011) was het tropisch warm en daarom moest er flink gedronken worden om niet uit te drogen.

Bij Beeld en Geluid konden we ons gelijk inschrijven voor een workshop ’De 24 uur van een nieuwslezer’, gepresenteerd door Jeroen Overbeek van de NOS. Dit vond ik echt het snoepje van de dag, want als er iemand boeiend over zijn vak kan praten, dan is het Jeroen wel.

“Bij het NOS journaal verdiep ik mij in de onderwerpen en maak de presentatieteksten zelf. De teksten moeten zo worden uitgelegd dat de kijker begrijpt wat er is gebeurd en zich daarover ook een mening kan vormen. Onderwerpen kunnen soms twee minuten voor de uitzending nog worden veranderd en dan komt het aan op mijn improvisatie vermogen. Afgelopen vrijdag was de uitzending om 0:00 uur afgelopen en moest ik de kijker aan de buis houden om een belangrijk ingelaste persconferentie van minister Donner nog te kunnen behandelen. Als nieuwslezer is het telkens schakelen en daarom is het belangrijk om stressbestendig te zijn, de kijker mag niets merken.”

Er waren meer studio’s open dan een jaar geleden en zo konden we nu een kijkje nemen bij Life4U en Voetbal International. Op televisie lijkt het allemaal veel groter dan in werkelijkheid, is ook de meest gehoorde kreet.

Bij RTL Nederland was RTL Boulevard opnieuw te bezichtigen en was er nu in het gebouw een live uitzending van Radio 10 Gold te horen en nu ook te zien. De studio’s van Heideheuvel waren te warm om te bezoeken. In dit oude gebouw ontbreekt het nog duidelijk aan een airco.

Nieuw waren ook de hoeveelheid standjes van allerlei omroepen op de grote parkeerplaats. Elke standje had wel iets te bieden en natuurlijk kon je ook lid worden van een oproep.

Als jij het ook een geslaagde dag vond, ga dan bij de auto met 'I like' staan.

Vader-zoon dag Media Park Open Studio Dagen 2010

Meer foto's van vader & zoon

Make-over bij JeansOnline is Metronieuws

2011-09-01T22:25:00.054+02:00

Amsterdam - Na mijn geslaagde afvalperiode van ruim tien kilo, onderga ik vandaag een make-over voor JeansOnline. De fotoshoot is in Studio 5982 (WordFashionCentre) in Amsterdam.

De dames zijn erg gezellig en er wordt ’s morgens al heel wat afgekibbeld. Evelyn van Hasselt doet de intake en schrijft de tekst bij de foto’s. Dan komt de fotograaf mij halen om de voor-foto te maken. Dat is een kwestie van een paar shots.

[Evelyn van Hasselt]

Als ik bij de fotograaf klaar ben wordt ik geknipt en mijn bakkebaardjes worden door een kapster bijgewerkt. Dan mag ik me omkleden en vervolgens gaat Fabiënne Jansen met me aan de slag. Ik krijg niet veel make-up op zegt ze, maar dat is voor mij al meer dan ik in mijn hele leven heb gehad. Ik blijf keurig en gedwee zitten om me te laten opmaken.

Als ik weer voor de fotograaf sta dan komt de stylist. Zij bepaalt hoe mijn kleding moet zitten en of hoe het goed overkomt op de monitor. Dat er niet per ongeluk een omgeslagen boordje op de foto komt of zo. De kleding zit overigens prima en mag ik na de make-over houden.

Ik vind de mensen om mee te werken allemaal stuk voor stuk heel aardig. Zelfs dat gefrunnik aan me neem ik voor lief. Het hoort bij dit vak, zal ik maar zeggen. Ik vind het leuk om andere mensen te interviewen en te fotograferen, maar ik vind leuk om zelf eens een keer in de belangstelling te staan.

Als je dit werk langer doet, dan wordt dit werk volgens mij verslavend. Telkens in de belangstel-ling staan werkt als een soort drugs.

Ik vind het wereldje echt leuk, want ik ben gek op verslavingen, waarom denk je dat ik zo vaak hardloop? Het is leuke dag en ik heb er een goed gevoel over het resultaat, maar dat zie je volgende week donderdag in de Metro. Alle mensen die betrokken waren bij de make-over, Metronieuws en JeansOnline.nl bedankt voor deze leuke dag.

Make-over voor Vera Vogt zeer geslaagd
Gilbert Vogt: "Word ik de nieuwe Metroman?"
Het resultaat van de Make-Over

Prachtige vrouw, maar die ken ik…

2011-09-01T11:58:00.008+02:00

Toen ik vanmorgen de krant opensloeg moest ik twee keer in mijn ogen wrijven. Wat een prachtige vrouw staat er in de Metro afgebeeld, maar die ken ik…WAUW. Het is Vera Vogt, de vrouw waar ik bijna vijf jaar mee ben getrouwd.

Vera is gek op kleding, schoenen en een verzorgd uiterlijk. De voor-foto is zonder make-up genomen en geeft daarom een ander beeld dan hoe ze normaal gesproken over straat gaat. De na-foto is overigens wel ongelofelijk mooi. En zo zie toch maar weer wat kleding en verzorging uiterlijk met je kunnen doen.

De kleding is van JeansOnline.nl en mag mee naar huis worden genomen. Het artikel staat in Metronieuws van 1 september 2011.

Gilbert Vogt: "Word ik de nieuwe Metroman?"
Wat gebeurt er op de werkvloer van een fotoshoot?

Vogt met persoonlijk record verder

2011-08-31T23:12:00.026+02:00

Amersfoort - De Runnersworld Emiclairloop 2011 is de 17 editie in Amersfoort en is loopfestijn voor jong en oud waar het plezier voorop staat. De afgelegde afstand na 4 rondes is 10 kilometer. Dus kan ik voor het eerst in Amersfoort een echte 10 kilometer te lopen! De start is om 19:30 uur. In de vakantie heb ik elke dag hardgelopen, dus leg ik meteen in het begin van het seizoen de lat hoog: onder de vijftig minuten lopen.

Bij de start sta ik eigenlijk te dicht bij de favorieten. Hierdoor ga ik te snel met ze meelopen, terwijl ik weet dat ik het tempo niet kan bijhouden. Ik raak in het eerste rondje al buiten adem. Het twee rondje gaat gelukkig beter, maar mijn ademhaling is nog steeds niet goed. Heel leuk vind ik dat mijn gezin er weer bij is, ik voel me echt door hun gesteund.

Het derde rondje gaat gelukkig beter, al moet ik wel wat lopers voorbij laten gaan, maat een tijd onder de vijftig zit er nog altijd in. In het vierde rondje begin ik mijn rug te voelen. Ik moet nu doorzetten voor mijn fans. Ik kan alleen geen gas meer bijgeven en kom met mijn eigen tijdwaarneming op 50:14 over de finish. Helaas niet onder de vijftig, maar met deze officieuze tijd heb ik wel weer mijn persoonlijk record verbroken.

Laatste update 31-08-2011 23:32 officiële tijd 50:19 pr.

De eerst volgende loop is aanstaande zondag 4 september in Bussum. Dan lopen Veer en ik samen de 4 kilometer. Deze loop hebben we vorig jaar ook gedaan meer...

Reuze champignon in de voortuin

2011-08-30T18:41:00.008+02:00

Huizen - In eerste instantie lijkt het een stuk schuimrubber, maar als we het van dichtbij bekijken, dan blijkt het om een reuze champignon te gaan

Een beetje verscholen onder de heg ligt een groot wit voorwerp. Als we het van dichtbij willen bekijken, moeten we iets door onze knieën gaan. Gaan we iets naar voren, dan blijkt er ook nog eens een muf luchtje aan te zitten. Het is dan ook bijna niet te geloven dat het hier niet om een stuk schuimrubber gaat, maar om een reuze champignon van wel v-ij-f-t-i-g centimeter doorsnede.

Deze bijzondere ontdekking deden we afgelopen week bij ons in de voortuin. Maar uitproberen en er achter te komen of hij echt lekker smaakt, dat doen we niet. Uiteindelijk hebben we toch maar besloten om de reuze champignon te verwijderen en hem zijn laatste rustplaats in de klikobak te gunnen, want voor het weet staat de hele tuin er vol mee.

Word ik de nieuwe Metroman?

2011-08-29T20:22:00.007+02:00

Amsterdam - Een aantal weken geleden stond er een berichtje in Metronieuws 'Make-over oproep voor mannen' gezocht. Ik meteen het krantenartikeltje uitgescheurd en een mailtje naar de Metro gestuurd. Na een week kreeg ik een mailtje terug. En ja hoor, hoera, ik ben uitgekozen. Op donderdagochtend 1 september word ik door JeansOnline, volgens de laatste trends, in het nieuw gestoken.

Er wordt een foto vooraf en er worden foto's na de make-over gemaakt. En elke donderdag verschijnt er iemand in de Metro met haar/zijn nieuwe outfit. Het lijkt mij ontzettend leuk om dit een keer te mogen doen. Ik kijk uit naar een leuke fotoshoot in Amsterdam. De foto’s die ik overigens nog niet, voor publicatie in de krant, mag laten zien. Dus vanaf nu, elke week de Metro lezen.

Fotoshoot van Vera Vogt zeer geslaagd
Wat gebeurt er op de werkvloer van een fotoshoot?

Sttttt op Schiermonnikoog

2011-08-28T19:12:00.019+02:00

Schiermonnikoog - Het idee om dit jaar naar Schiermonnikoog te gaan heeft te maken met de goede herinnering van een weekendje samen weg, nu ongeveer vier jaar geleden.

Toen maakten we voor het eerst kennis met dit prachtige eiland. Ik deed toen mee aan de Monnikenloop op 20-10-2007. En dat goede gevoel van toen, dat willen we nu opnieuw beleven en delen met onze kinderen.

Het prettige van het eiland is dat het er rustig, klein en overzichtelijk, mooi en groen is. Er rijden hier geen auto's, met uitzondering van de eilanders. Er rijden hier wel bussen, maar die rijden alleen om de mensen van de boot te halen en naar hun bestemming te brengen. Je ziet overal mensen fietsen en wandelen. Als je echt tot rust wil komen, dan is Schiermonnikoog een echte aanrader.

'Wat ben je stil', zegt mijn vrouw. Dat kom door mijn omgeving. Als die stil is, dan ben ik dat ook. Behalve de blaadjes van de bomen dan, want verder hoor je helemaal niets, of toch? Soms hoor je hier het geluid van de familie fazant. Ik kan echt genieten van de stilte, en dat valt nog niet eens echt mee, want we zijn zo gewend aan geluid om ons heen. Als het zo stil is dan voelt het zelfs een beetje eng.

Wij komen uit de herrie vandaan, en daarom heb je de eerste dag nog de neiging om de radiostile te doorbreken en de muziek aan te zetten. Maar gelukkig, de twee dag neemt deze behoefte alweer af. In een stad moet je op je hoede zijn, maar dat hoeft hier op Schier helemaal niet. Je kunt hier lekker alles van je af laten glijden. Mocht het me allemaal een keer teveel worden in mijn leven...dan kun je me hier terugvinden. Maar stttttt, mondje dicht he, en niet doorvertellen, anders is het zo gedaan met de stilte.

De duinen, het zand, het groen, de zon is hier krachtig.
Het is hier stil, muisstil, alleen het windgeruis is hier oppermachtig.
De wind sloert door de bomen, het riekt naar vers gras en de lucht is hier zo blauw.
Schiermonnikoog, lekker eiland, wat hou ik toch van jou.

Brugge is de Naarden-Vesting van België

2011-08-28T18:50:00.011+02:00

Brugge België - Het is altijd leuk als je ergens aankomt en je kunt meteen voor de deur parkeren. De ruimte bij binnenkomst van de boot ziet er grappig uit. De hutten zijn niet super groot, maar wel heel verrassend maritiem ingericht. Het ontbijtbuffet ziet er netjes en verzorgd uit. En het centrum van Brugge is slechts 15 minuten lopen vanaf ons hotel. Goed te doen dus.

Alsof de stad honderd jaar heeft stilgestaan. Hier wordt nog met paard en wagen gereden, je struikelt er bijna over. De huisjes lijken hier wel van snoep. Brugge laat zich het beste vergelijken met de Naarden-Vesting, alleen een stuk ruimer. De stad Brugge wordt omringd door smalle grachtjes en er varen overal rondvaartbootjes. Het sfeertje in de stad is gemoedelijk, net als de Belgen zelf. Niemand lijkt haast te hebben, of is 'haast hebben' typisch iets Nederlands?

De rrr zit helemaal niet in de maand, en je kunt hier bijna niet omheen, maar in bijna elk restaurant in Brugge kun je onze (hihi) Zeeuwse mosselen eten. En waar wij ze gegeten hebben, daar waren ze om te smullen. Om je vingers bij af te likken, zo lekker. Een goede mossel moet ook zonder sausje lekker zijn. Pas dan heb je de beste te pakken.

Het restaurant is gelegen aan een pleintje bij een kerk. En bij dat pleintje speelt een man op een draaiorgel. Robert-Jan mag ook een aan het wiel draaien, terwijl de man met slechts twee tanden in zijn mond, mijn vrouw ten dans vraagt.

België is het land van het bier, zeggen ze. Dus moest ik wel aan de Leffe Blond van de tap. Na mijn afvalwoede, nu een paar maanden geleden, mocht ik dit wel weer van mijzelf. Deze smaakte dan ook weer: uitstekend!

Het verkeer is België is wel apart. Er zijn afzettingen en in- en uitvoegstroken waar wij grote vraagtekens bij hadden, maar de meeste vragen hadden we wel over de steeds wisselende snelheden op één stuk weg. Het ging van 60 naar 90 en weet terug naar 70 en 50. Er was geen touw aan vast te knoppen. En als een Belg richting aangeeft, dan gaat hij ook meteen naar links of naar rechts.

Het centrum van Gent bereiken is zelfs met een Tommie nog een hell of a job. Eenmaal aangekomen in Gent is de kerk het meest indrukwekkend. Normaal kom je bij een kerk niet bij de graftombe, maar bij deze kerk dus wel, heel bijzonder.

Verslaafd aan de grijpmachine

2011-08-27T16:50:00.017+02:00

Kaatsheuvel - Het geeft mij een gevoel dat ik er ook echt grip op heb, of ik denk het in ieder geval. En dat maakt ‘het doen’ ook zo aantrekkelijk, want als het muntje valt, dan gaat het spel pas echt beginnen. Ik bedien de linker rode knop en hijskraan van meccano glijdt over de rails van mij af. Halverwege haal ik mijn hand er vanaf en wacht tot de grijper is uitgewiebeld. Dan bedien ik de rechter rode knop en het hele boeltje verplaatst zich vervolgens naar rechts.

Als ik boven mijn doel ben, laat ik gauw los. De grijper gaat als een raket op de beer af. Dan spreidt hij zijn armen en gaat om de beer heen staan. Nu wordt het spannend. De armen gaan dicht en de beer kan geen kant meer op, ontsnappen is zinloos, tenminste zo lijkt het. De hijskraan ratelt en gaat langzaam weer omhoog. De muziek riedelt nog steeds. Dan ineens begint de beer te spartelen. ‘Laat me los’, schreeuwt hij. Maar de drie poten laten hem niet meer gaan, hij is en is van MIJ. Lalalalalalaaaa.

Als de grijper bijna boven is en de beer binnen handbereik komt, worstelt hij zich snel los tussen de drie poten vandaan. Plotseling valt de beer met een harde klap tussen de stenen. BANG! De beer beweegt niet meer en de grijper loopt nu binnen op spoor één. De muziek stopt met spelen en het orkest gaat naar huis. De beer kijkt niet op of om.

Het zit ‘m in de spanning van het wel of niets eruit halen wat er inzit. Ik kan geen kermis voorbij laten gaan, zonder dat ik ‘moet’ graaien. Eerst doe ik altijd een beetje alsof het mij helemaal niet interesseert. Dan loop ik er een beetje nonchalant aan voorbij, waarop mijn vrouw zegt: ‘Moet je niet effen grijpen?’ ‘Ah, nee joh, dat hoeft echt niet...Eh, ok, omdat je zo aandringt', zeg ik met een smile.

Want mijn handen trillen, mijn lichaam schokt en er gaat altijd van alles door mijn heen, IK BEN NIET TE HOUDEN. Ik voel me namelijk als een magneet tot ‘haar’ aangetrokken. En ik ben echt niet verslaafd hoor, maar ja, dat zeggen natuurlijk alle verslaafden.

‘Jammer pap, de beer is gevallen’, zegt mijn dochter. ‘Nog één keer dan’, zeg ik vervolgens. ‘Niks daarvan’, zegt mijn vrouw. ‘Het is mooi geweest. We gaan naar huis, daar is het ook beregezellig.’ En gelijk heeft ze.

Tros Muziekcafé live bij De Vorstin

2011-08-14T19:29:00.017+02:00

Hilversum - TROS Muziekcafé is elke zaterdagmiddag live te beluisteren op Radio 2 vanuit het Podiumcafé van Podium de Vorstin in Mediastad Hilversum. De uitzending kun je elke week gratis bijwonen. Het verbaast me echt waarom er nog zo weinig mensen live komen kijken en luisteren, of ben ik een van de weinige gekken die het leuk vind?

Presentator Corné Klijn en gesprek met Sandy Dane en en meer over de uitzending...Live muziek of een live uitzending bij radio en televisie bijwonen vind ik namelijk ontzettend leuk. Het liefst doe ik het elke week en waarom? Het is het sfeertje wat rondom een uitzending hangt. Het voelt een beetje als een prettige spanning of alles wat er in zit er ook daadwerkelijk uitkomt. Bovendien klinkt het live ook vaak veel beter, is er meer betrokkenheid bij wat er gebeurt en voelt het veel echter aan. Een bas bijvoorbeeld, die voel je dreunen door je hele lichaam heen. Heerlijk toch. Mijn familie verklaart me vaak voor niet wijs, maar het lukt mij toch nog vaak om ze mee te slepen in mijn gekte.

Jacqueline van der Griend samen met Wim van de Vliert hebben 2 nummers gespeeld, Everybody falls in love again en I will always love you. En natuurijk vertelde ze dat haar nieuwe singel “Car in a field” uit is. Bekijk video.

Meer over de Media Park Open studio Dagen in Hilversum link.

Openwaterzwemmen 1e Gooimeerrace

2011-07-16T07:45:00.026+02:00

Huizen – De weersomstandigheden (start 11:45 uur) zijn hoopvol. Een buiten- en watertemperatuur van boven de 20 graden, tenminste volgens speaker van de organisatie, maar eenmaal in het water leek het wel ijswater, zo koud. Tijdens de start voor mijn 1000 meter schoolslag voor Masters begin ik rustig aan mijn zwemtocht. Ik wilde vooral veel plezier beleven aan de 1e Huizer Gooimeerrace, maar ik vraag me soms wel af: Waarom doe ik dit toch?

Het is nog een aardig woelen om een aantal mannen bij te kunnen houden. Het water is koud, maar gelukkig verkrampen mijn spieren niet. Tijdens het zwemmen denk ik maar aan één ding: De eindstreep halen.

Ik ben blij als ik de 500 meter boei heb gehaald en weer terug naar de finish mag zwemmen. Het is niet mijn eerste sport om te doen, maar ik voel mij wel als een vis in het water en vind het buitengewoon leuk om te doen. Verder, hulde aan organisatie van z&pv IJsselmeer, uitslagen

Maak jij dé foto met het beste gezichtsbedrog?

2011-07-15T08:23:00.006+02:00

Amsterdam - Een foto waarop de Toren van Pisa omver wordt geduwd. Of eentje waarbij een vinger op de Eiffeltoren ligt. Wij zoeken foto's met grappig én creatief gezichtsbedrog. Maak jij die?

Editie NL zoekt deze zomer nieuwe, creatieve perspectieffoto's. Een echte jury, bestaande uit fotograaf Evert-Jan Daniels en Wim van Sinderen, beoordeelt wie de beste gezichtsbedrog-foto van 2011 heeft gemaakt. Die winnaar laten we zien in onze uitzending.
Meer info op: Editie NL

Lieve Connie Breukhoven

2011-07-09T13:18:00.013+02:00

Wat heb ik toch met je te doen. Je redt een kind uit een blote potenland. Je probeert dat zo goed mogelijk op te voeden. Je geeft haar alles wat haar hartje begeert. En wat krijg je er voor terug? Uit liefde jat ze je kluis leeg.

Constanza en Mo moeten even ergens onder de zon bijkomen. Even tot rust komen van een gevangenisstraf van een half jaar. Hoezo, even tot rust komen? Als er even iemand tot rust mag komen, dan ben jij het toch wel lieve Connie. Jij voedt verdomme kun kinderen op, omdat dochterlief even vergeten was de schuifdeur achter zich dicht te doen.

Effe Mo bellen. Chips, hij neemt niet op. Misschien broer bellen: ”Hallo, wie heb ik aan de lijn…ben jij dat Mo…? Ja, hier met Co. Ik rijd net bij paps vandaan, helemaal vergeten de schuifdeur dicht te doen…Stom hè..Eh, niet stom…Je stuurt wel even iemand, ok…Absoluut goed Mo…Oh ja, als je er toch bent, kijk voor de veiligheid ook meteen even naar de kluis. Het nummer is…Mocht er nog iemand naar vragen: je hebt het niet van mij hoor. Hallo schatje, hallooo…” Tuut tuut tuut.

En ik begrijp je wel hoor lieve Connie, dat als je zo rond de zestig bent, dat je iets meer tijd voor de spiegel nodig hebt, dan toen je achttien was. En natuurlijk wil je niet dat je kind de hele dag in een joggingbroek rondloopt, omdat jij ook weet dan Constanza helemaal niet sportief is. De enige keer dat je haar hebt zien rennen was naar de incheckbalie: om zo snel mogelijk het land uit te gaan. Even lekker bijkomen van alles??? Van papa’s geld bedoelde ze misschien?

Het hele gebeuren rondom het jatten, dat verdien jij eenvoudig helemaal niet. En dan heb je ook nog eens een man die er vandoor is. Het zit je niet mee Connie. Maar wat mensen ook over je zeggen. Als je de zorg voor je kleinkinderen op je neemt, dan kun je dit alleen maar opbrengen om dat je van ze houdt. En dat houden doet ze ook van jou. Hoor je me, Constanza!

Meer in de Privé

Diploma voor mijn grote meid

2011-07-05T09:18:00.013+02:00

Laren - Zo breng ik haar nog naar de kleuterschool en zo gaat ze ook alweer van school af. Mijn kleine meisje wordt groot.

De stappen die je hebt moeten maken om naar deze school te kunnen was niet eenvoudig. Hoe het ook zij, je bent nu wel voor je diploma VMBO geslaagd en met mooie cijfers. Ik zeg: “Knap gedaan!” “Een meisje met humor en dat je best nog wel wat meer van jezelf mag laten zien”, zei de mentor in haar toespraak.

Geen diploma uitreiking zonder de beelden te zien van hoe de meisjes er uitzagen in de eerste klas en er waren beelden van de vrouwen hoe ze er nu uitzien in de vierde klas. WAUW! Zoek de verschillen. Kleine meisjes worden groot, sommige h-e-e-l groot.

Na de toespraken en ondertekening van je diploma moest er natuurlijk op gedronken worden. Melissa is ge-slaagd! Een prima (op)stap om straks naar het ROC in Hilversum te gaan. Daar ga je verder met een vervolg opleiding in ‘de zorg’. Maar eerst hier van genieten.

Melissa is onlangs nog met haar klas nog naar Parijs geweest. Kijk voor een foto impressie op meer...

Vader en dochter momentje: meer...

Gaat het weer een beetje?

2011-06-29T23:13:00.054+02:00

Hilversum - Ruim anderhalf jaar zit mijn hoofd vol met snot en werd het tijd voor een onderzoek bij de van Linschoten Kliniek in Hilversum. Daar bleek dat mijn neusholten waren ontstoken. Een operatie was onvermijdelijk. En na de operatie leek ik ook weer snel op te knappen…maar dat liep even anders…

Een dag voor de operatie
Er zijn van die dagen, dan zie ik overal tegenop. Zo zie ik zo op tegen de donderdag. Ik heb al ruim anderhalf jaar last van een verstopte neus en hoest regelmatig groene snot op.Er blijkt een ontsteking te zijn aan beide kanten van mijn kaakholten. Door deze ontsteking is mijn ademhaling nooit optimaal en heb ik extra last bij de inspanningen van mijn sporten. Het enige Tempo wat ik wel vast kan houden is de hoeveelheid zakdoekjes die ik de afgelopen jaren heb vol gesnoten.

Donderdag
Ik geef de chirurg een hand en hou hem even iets langer vast. ‘Heb je er zin in?’ vraag ik aan hem. Ja, je weet het niet hè, je kunt het beter maar even aan hem vragen. Ik lig aan het infuus, de hartbewaking en de bloeddrukmeter. Het kapje gaat op mijn gezicht en werkelijk in een paar tellen is het gebeurd. Weg van iedereen, weg van de wereld. ‘This is it’, denk ik nog. Zo praatten we nog over wat tropische eilanden waar ik naar toe zou willen gaan. Ik zie nog een paar ogen voor me. En dan voelt het ineens zo gek en in een paar tellen is alles weg…

Het beste advies wat ik u kan geven is regelmatig uw oliepeil te controleren of te laten controleren, als u dat zelf niet kan. Waarom zou u wachten totdat het olielampje gaat branden. Het is toch beter om een motorschade te voorkomen door regelmatig uw motoroliepeil te controleren? Het eerste signaal is dat de motor bij de koude start vaak gaat tikken.“
“Ja, dat tikken doet de motor ’s morgens al een tijdje.”
“Hoe lang?”
“Anderhalf jaar al? Waarom hebt u zo lang gewacht? Waarom hebt u de verkoudheidsklachten niet eerder laten controleren? Je moet toch voorkomen dat zoiets uit de hand loopt. Het beste wat ik nu voor u kan doen is de boel verversen. Daarna moet u het zelf weer goed in de gaten houden. Het is uw gezondheid, het is uw lijf: uw motor. Hoort u wel wat ik zeg meneer Vogt? Heeeeé jij daar, wordt eens wakker mannnn!”

…Mijn ogen knipperen in het volle tl licht. Ai, het voelt alsof ik een klap op mijn hoofd heb gekregen. Ik realiseer me wel onmiddellijk dat ik in de kliniek lig. Er zit een dikke wattenstaaf onder mijn neus om het bloed op te vangen. Ik kan geen pap zeggen, alles draait nog om mijn ogen. Ik moet mijn ogen weer sluiten. Er liggen nog meer mensen op de uitslaapkamer. Ik hoor hun stemmen en wat gehuil van een kindje. Een telefoon van een bezoeker gaat af (lekker belangrijk). En weg ben ik weer.

Als de zuster aan mijn bed komt en vraagt hoe het met mij gaat, realiseer ik me ineens dat ik op zoek ben. ‘Waar is mijn vader, wil je alsjeblieft mijn vader gaan halen, please?’ Oh, wat schrok die arme vader van mij toen hij aan mijn bed stond. De tranen rolden over zijn wangen. Ik vond het zo kut voor hem hoe ik erbij lag. Mijn ogen werden nu ook vochtig. Ik voelde dat hij mijn hand vastpakte en met zijn andere hand over mijn hoofd wreef. En een paar uur geleden, op weg hier naartoe, maakten we nog lolletjes in de auto. Maar nu lag zijn zoon daar, met allemaal toeters en bellen in een ziekenhuisbed. Arme vader, het liefst had hij met mij geruild, want je wilt niet dat je kind iets overkomt, laat staan pijn heeft. ‘Wat zeg je jongen…?’ ‘Ik hou van je pap.’ ‘Ik hou van jou Gil.’ En weg was ik weer…

Vrijdag
De grote tampons worden uit mijn neusgaten verwijderd. Het voelt alsof er iets uit mijn lichaam wordt getrokken. Ik moet mijn adem inhouden en als de chirurg aan de touwtjes trekt. Een bloederige massa komt uit mijn neus in een spuugbakje terecht. Oh, wat voelt dat slecht. Eenmaal thuisgekomen voel ik me een hele Piet, maar al gauw ben ik weer helemaal van de kaart en ga naar mijn bed. Deze operatie is wel iets te optimistisch door mij ingeschat vrees ik. Daarna slaap ik weer uren.

’s Avonds heb ik wel zin om te eten. Dat gaat gelukkig wel gewoon door. Het spoelen met een zout goedje is niet echt prettig. Normaal snuit je je neus. Maar in dit geval moet ik juist snuiven zodat het van binnen wordt gereinigd. De klodders (bloed) komen in mijn keel terecht en die moet ik vervolgens weer uitspugen. Gatver. Als ik snuif word ik ook helemaal duizelig, zelfs zonder cocaïne.

Zaterdag
Normaal ben ik op zaterdag altijd vroeg op. Trek mijn hardloopschoenen aan en ga een rondje hardlopen. Na het hardlopen haal ik altijd standaard een krantje en dek de ontbijttafel. Het is nu bijna 10:30uur en ik voel me zo slap als een vaatdoek. Ik stap onder de douche maar voel me nog steeds duizelig en onstabiel in mijn hoofd. ‘Als ik niets doe, kan ik nog alles’, bedenk ik me ineens. Puff. Ik ben het zat dat getob, ik wil eruit, actie. Maar verder dan de krant lezen kom ik niet. Ik ben moe en ga weer naar mijn bed. Of is slapen de beste weg naar een goede genezing?

Zondag
Ik luister niet naar mijn eigen lichaam. Ik ben moe, hang over de gootsteen en snuif de neusspray met zout een voor een mijn neusgaten in. Het snot loopt door in mijn keel en ik tuf het rode snot er weer uit de gootsteen in. Ik herhaal deze behandeling ongeveer zes keer per dag. Bekaf word ik ervan. Het is een heel smerig gezicht en het geeft me bovendien een vervelend gevoel.

Ik heb zo’n hekel aan mezelf. Ik ben ongelooflijk eigenwijs. Waarom neem ik niet even de rust en ga tussen de middag eventjes naar bed? Waarom zit ik achter mijn pc of kijk ik via mijn mobiel naar FB? Lekker belangrijk allemaal. Ik wil niets missen, maar word ik eigenlijk wel gemist?

Ik dacht voor een ingreepje te gaan, maar het is toch echt wel een hele operatie met een nasleep geworden. Een nasleep die langer duurt dan de operatie zelf. Alleen dat al toegeven…dat-vind-ik- moeilijk. Nu moet ik ook het werk verstek laten gaan. Helemaal tegen mijn principe in, maar bij ons moet je ook topfit zijn, anders werkt het gewoon niet.

Maandag
Ik heb vandaag echt pijn in mijn voorhoofd en last van mijn evenwicht. Zo vervelend zelf, dat ik besluit om contact op te nemen met de behandelende arts Drs. Duyndam. Het probleem wat ik heb zijn de naweeën van de operatie zelf en dat kan voorkomen. Als het bij de controle over anderhalve week nog niet weg is, dan moet het verder worden onderzocht. Als het motormanagement lampje uit blijft, dan kunt u gewoon verder rijden. Ik hoor het mezelf tegen de klanten zeggen.

Ik voel me nog steeds niet de oude en ik kan ook maar moeilijk accepteren dat ik in deze situatie verkeer. Terwijl ik juist weet dat accepteren, het toegeven dat de situatie zo is, een veel makkelijker weg is dan me er tegen te verzetten. Het duurt me allemaal te lang. Ik wil eruit, werken, sporten…Het enige wat ik nu doe is: liggen. Het is 13:00uur en ik val weer in slaap.

Tegen een uur of 15:30uur word ik weer wakker. Ik krijg van Veer een lekkere tosti en ik zit beneden op de bank de Tour de France te kijken. Ik neem wel iets in tegen de hoofdpijn. Daarna ‘gewoon’ weer geslapen. Het is 18:30uur. Ik word warm wakker, maar gelukkig heb ik geen koorts.

De hele dag is het me gelukt om niets te doen, maar hoe lang gaat dat nog duren? “Only God can tell. But I don’t have his telephone number.”

Dinsdag
Zou ik dan vandaag mijn hoogtepuntje gaan beleven? Ik besluit namelijk om ’s morgens even op de fiets te stappen. Gewoon even een rondje om het huis te fietsen. Even weer voelen dat de vrijheid ook nog steeds voor mij geldt. En ik durf best te zeggen dat het heerlijk was: die frisse wind om mijn neus. Een kant ging zelfs spontaan weer open. Bij thuiskomst ben ik wel weer meteen naar bed gegaan...

Geduld geduld geduld. Ik heb er anderhalf jaar last van gehad en ik zal nu moeten accepteren dat het niet in twee dagen opgelost is. Ik moet het wel tien keer tegen mezelf zeggen. Ik kan me een beetje voorstellen hoe het moet zijn als je ongeneselijk ziekte hebt.

Ik bed las ik een boekje over ‘Waarom lopen Kenianen zo hard?’ De rodelbloedcellen en het verse voedsel, rijk aan koolhydraten, worden genoemd. Maar het zweet wordt vaak vergeten. Kenianen zijn experts in niets doen. Ze luieren, eten en slapen. Maar tussendoor trainen ze wel keihard. Wonder lopers zijn het. Goed herstellen van het lichaam (lees: rust nemen) is voor topsporters het beste om tot een goede prestatie te komen. Als je ziek bent is rust komen het beste en hiermee heb je ook veel eerder kans op een succesvol herstel. Bovendien leidt een goed herstel weer tot een betere prestatie. - Dat zijn geruststellende woorden - .

Woensdag
Eigenlijk stond ik net op het punt om medelijden met mezelf te krijgen. Iets wat mannen van nature al hebben als ze iets mankeren of iets vreselijks denken te krijgen. Mannen denken ook al heel gauw dat als ze iets hebben dat ze dood gaan, zelfs bij een griepje. Volgens mij zijn mannen (alleen op dat punt dan) ineens grotere zeikers dan vrouwen. Is er dan toch ineens een omkeerpuntje in mijn herstel te komen? Na mijn slaapje voelde ik me eindelijk weer een stuk beter dan tot nu toe.

Donderdag
Een week na de operatie en ik ben nog niet helemaal terug. Wel lijkt ook vandaag het herstel door te zetten. Ik ben het thuis in bed helemaal zat. Ik slaap wel goed en regelmatig, maar eigenlijk ben ik liever aan het werk. Toch gek hè. Als ik op mijn werk ben, dan zou ik wel willen uitslapen. En nu lig ik de hele dag in bed en nu zou ik wel willen werken? Zie je wel, er is toch iets mis met me.

Vrijdag
Ik dank God om mijn blote knieën dat het vandaag weer beter ging dan alle dagen hiervoor. Ik heb gefietst om nog sneller te herstellen en ik heb ongelooflijk veel zin om te sporten. Echter moet ik wachten tot aanstaande woensdag. Dan moet ik namelijk weer terugkomen voor controle bij de arts.

Zoals ik al eerst zei: De ingreep is gelukt, de ontsteking is weg, maar mijn neus zit nog steeds verstopt. Ik slurp zou spray, daar moet ik nog een week of 5 mee doorgaan. De gewone neusspray is op en die mag niet worden vervangen. Nu maar iets van dokter Vogel aangeschaft. Kijken of ik weer vleugeltjes krijg ;-).

Zaterdag en zondag
Het gaat beter en beter. Toch heb ik mijn twijfels: mijn neus zit nog dicht. De terrassentest bij de Zeemeeuw in Muiderberg, heb ik goed doorstaan. Oh, wat is het weer heerlijk om te mogen en te kunnen fietsen. Ik geniet, ik ben (weer) echt blij. Het lijkt zo lang geleden...Wijntje met de buren: goed doorstaan.

Maandag
Weer aan het werk, betekent automatisch dat ik weer hersteld ben. Ik voel me goed, ik heb er zin in. Leuk iedereen weer te zien, maar ook wel weer blij de eerste dag goed door te zijn gekomen. Thuisgekomen de kriebels. Nu moet ik ook weer hardlopen, ik moet alles weer voelen, het kan mij niet schelen als ik morgen spierpijn heb. Ik loop weer...Heerlijk!

Woensdag
Alles ziet er prima uit, volgens de arts. De korsten zitten nog wel in mijn holten en het kan even duren voordat alles eruit is. De zoutspray moet ik blijven gebruiken. Het hele genezingsproces duurt 6 weken. Dan moet ik nog een keer terugkomen (september). Ik mag verder alles, ook zwemmen in chloor en hardlopen.

08-08-2011 Update - Te veel groene snot en opnieuw een verstopte neus. Terug naar de kliniek voor controle. Een antibiotica kuurtje voor drie dagen gekregen. Ik voel mij nog steeds niet 100% en hoop dat het de komende week beter gaat.

07-09-2011 Update - Eindelijk geen groene snot meer. Vandaag de laatste controle bij de arts gehad. En het gaat goed. Ik voel me beter dan voorheen, en kan eindelijk weer ademhalen door mijn neus. Zal het dan toch? Jazeker, ik ben weer genezen verklaard. Heerlijk, het boek kan dicht.

Filmpje

Film & video promo De Otters Het Gooi

2011-06-21T23:39:00.045+02:00

Bussum/Huizen - “Van het een komt het ander”, zeggen ze wel eens. Eerst lig ik nog te trainen met waterpolo, daarna maak ik een interview met de trainer in mijn lievelingsbad: de Sijsjesberg.

Normaal gesproken train ik altijd met heren 4 mee. We doen dat in de breedte van het zwembad. Door de lage opkomst werden de mannen van heren 4 gevraagd om bij het eerste team mee te doen. Zij trainen voornamelijk in de lengte van het zwembad. In eerste instantie twijfelde ik om mee te doen. Ik heb toch echt hun niveau niet. Toch maakte ik de sprong in het diepe en doe nu mee. Het kost mij heel veel moeite, maar ik hou nog redelijk mijn hoofd boven water.

De nieuwe trainer Hans Koopman doet het leuk. Zijn trainingsmethode spreekt mij enorm aan, ook al ben ik aan het eind van elke training helemaal kapot (ik ben tenslotte geen 18 meer). Tijdens de training bedenk ik mij vaak wat zijn motivatie toch moet zijn om deze jonge jongens (rond de 20) te trainen? Toen ik dat Hans vertelde en graag een interview met hem te wilde doen, is het waterpoloballetje gaan rollen.

Al vrij snel kwam Hans met een aantal wedstrijden tegen de masters. Ik ben erbij geweest en was echt onder de indruk van het heren 1 team. Dat was ook het moment om niet alleen iets over dit team te gaan schrijven, maar dit ook te combineren met het maken een leuk stukje film.

Mijn goede vriend, Jan van Galen van de radio, met wie ik al heel veel sportitems heb gemaakt, was meteen enthousiast om mee te helpen.

En zo stonden wij gisteravond met Sandra (de vrouw van Jan) en onze beide zonen in zwembad de Sijsjesberg om een opname te maken. Jan met de filmcamera, Victor met de fotocamera en voor Robert-Jan een goed leermoment om te zien hoe die mannen dit gaan fiksen.

Terwijl de mannen opnames maakten, deed ik tussen door het interview met Hans Koopman.

Dit interview met Hans Koopman en De Otters Het Gooi in Bussum wordt uitgeschreven en komt samen met de promofilm in de eerste week van september in dichtbij.nl
11-09-2011 Artikel in Dichtbij.NL

Dit werd mede mogelijk gemaakt door:
VvG Productions Foto&Video

Race Team Vogt

2011-06-19T21:22:00.016+02:00

Wij geven onze kinderen geen cadeautjes voor hun verjaardagen. Wij geven de kinderen geen geld om dat ze ergens voor zijn geslaagd, maar wij geven uitsluitend belevenissen. En dat zijn vaak ‘doe dingen'.

Robert-Jan is wat onrustig, of zeg maar gewoon tien keer drukker dan normaal. Een keertje extra naar de wc, steeds heen en weer lopen en zijn muziek hard aan op zijn kamer. Er staat iets te gebeuren, maar wat? Het is iets spannends, want dat is voor hem de eerste keer…WAUW!

Net zo spannend als een week geleden toen Melissa de uitslag van haar examen kreeg: Geslaagd met prachtige cijfers. Goed gedaan wijfie! Een goede reden om iets leuks en spannends terug te doen. Maar wel iets doen wat jij ook nog niet eerder hebt gedaan…

Je sprong al twee keer eerder uit een vliegtuig. Ik durf dus eigenlijk wel te zeggen dat je van snelheid houdt en dat het je niet aan durf ontbreekt. En als er nog iets met snelheid te maken heeft, dan is het wel autorijden: In Leeuwarden zijn ze blij met je. Karten bij Coronel is vandaag jouw nieuwe uitdaging.

Gilbert Vogt loopt pr MaastrichtsMooiste

2011-06-13T14:16:00.015+02:00

Maastricht - Ik liep al eerder in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Berlijn, Parijs, Antwerpen, Texel, Terschelling, Schiermonnikoog, maar nog nooit in Maastricht. En die laatste kan ik nu ook van mijn lijstje afstrepen, want op 12 juni liep daar de 10 km.

De mensen in het zuiden zijn veel relaxter dan in het noorden en daarom komen we hier dan ook geregeld. Misschien komt het ook wel door de zachte G, want dit dialect komt van nature al zacht en heel vriendelijk over. Blijkbaar ben ik daar als noordeling ook gevoelig voor, want ik vind bijna elke gesprek al leuk om te horen: Ik heb het over Maastricht.

Wij waren er vrijdagavond al en na een dagje winkelen op zaterdag was het voor mij zondag de beurt om hard te lopen. De start was om 10:00 uur vanaf de Grote Markt. De temperatuur lag net iets boven de 20 graden. Iets te warm, maar ik voelde mij uitstekend. Ik moest van mezelf beter en harder lopen dan ooit op deze afstand.

De start van de 10 km was in startvakken. Daar ben ik altijd heel blij om, want je loopt dan toch met hardlopers mee die naar dezelfde eindtijd streven. Bij mijn inschrijving had ik mezelf op 50 minuten gezet. Het snelste wat ik ooit heb gelopen was 51:20 bij de Wolfskamerloop in Huizen (28-10-2007). Ik ben tien kilo kwijtgeraakt in ruim twee maanden, dus een pr halen moest nu ook lukken.

De loop ging vanuit de Grote Markt naar de Maas richting een parkje met een kinderboerderij. En via wat omwentelingen kwamen we weer in het Centrum van Maastricht terecht. Als je van buitenaf het centrum weer inloopt, denk je bijna dat het de Naarden-Vesting is, alleen dan een behoorlijk stuk groter. En oppassen geblazen dat je niet zwikt over de keitjes.

De eerste ronde ging uitstekend, maar de tweede ronde was een stuk lastiger. Er zaten toch wel een aantal verhogingen in het parcours en ik kreeg het steeds warmer. Gelukkig waren er natte sponzen onderweg. Mijn eindtijd eindigde in een persoonlijk record van 50:38 en ik werd hiermee 147e van de 475 deelnemers op de 10 km. Kortom een heerlijk weekendje gehad.

Info: Maastrichts Mooiste

Martijn Verheul (collega van Veer) hier op de Grote Markt in Maastricht.

Martijn heeft inmiddels al ruim 70.000 kilometers op dezelfde fiets rondgetoerd. Hier is hij bezig met de terugreis.

Geen geraniums voor mij

2011-06-10T07:46:00.021+02:00

Bussum - "Ik ben Albert Spijker, 59 jaar, oud international, heb 5 kinderen en speel nu ongeveer 45 jaar waterpolo. Deze hobby doe ik 45 weken per jaar. Ik zou me dood ongelukkig voelen als ik morgen niet meer zou kunnen spelen. Zo lang het gaat, ga ik er mee door."

Wie ben je en wat is je passie?
Ik ben Albert Spijker en bijna zestig jaar. Ik ben me aan het voorbereiden voor de Europese kampioenschappen masters waterpolo in Hamburg. We doen begin juli mee in de categorie 50 plus. Twee jaar geleden hebben we ook in Roemenië meegedaan en toen werden we Europees kampioen. Dit jaar gaan we onze titel verdedigen. We hebben een team met voornamelijk oud internationals die tijdens de Olympische Zomerspelen 1976 in Montréal ook hebben meegedaan. We haalden toen de bronzen medaille voor Nederland.

Is waterpolo leuk op oudere leeftijd?
We hebben een aantal spelers in het team zitten die, ondanks hun leeftijd, het nog steeds leuk vinden om een potje waterpolo te spelen. Die houden van gezelligheid, maar ook van sportieve uitdaging. Het is leuk om op internationale toernooien mensen tegen te komen waar ik vroeger (toen ik nog heel jong was) tegen heb gespeeld. Verhalen van vroeger mee uit te wisselen. Hoe het toen was, en hoe het nu is. En zo leef ik elke keer weer naar een toernooi toe.

Ben je bekend in Bussum?
Bussum is voor mij heel speciaal. 30 jaar geleden heb ik onder leiding van Harry Vriend (als jeugd international) trainingen van hem gehad. Samen met Jan Bultman en Nico Landeweerd heb ik heel wat uurtjes in het vijftig meterbad van Bussum gezwommen.

Waar komt je grote passie voor het waterpolo vandaan?
De liefde voor het waterpolo, het blijft gewoon een leuk spel. Het leuke van waterpolo is, het lijkt een zware sport, en dat is het ook, maar het is een sport waar je weinig blessures oploopt. Bij een hoop andere contactsporten heb je al gauw enkel- of een aantal elleboogblessures. Dat risico heb je bij het waterpolo nauwelijks aanwezig en daarom is het ook lang vol te houden. Als je maar een beetje blijft trainen natuurlijk.

Jullie werken nog, is dat te combineren met een internationale carrière?
Het is niet echt een carrière, maar een vrije tijd besteding/hobby. Toch trainen we drie a vier keer in de week. Het werken naar een toernooi is meestal in de zomer. Vanaf mei wordt er intensief naar het toernooi getraind. Ieder voor zich, maar de laatste vier weken voor het toernooi spelen we gemiddeld twee a drie oefenwedstrijden in de week om ons optimaal voor te bereiden. Kijk, we spelen natuurlijk al een aantal jaren met elkaar. De oude combinaties en routines verleer je simpelweg niet. Oud bondscoads en commentator van de NOS, Harry Vriend, gaat ook mee naar het toernooi.

Wat is indruk van De Otters Het Gooi H1?
Ze zijn goed bezig. Ze zijn zeer gefocust op het spelen van wedstrijden. In de voorbereiding op de wedstrijd zijn ze behoorlijk bezig met de warming-up. Het ziet er goed uit, gespierd. Ik denk dat het een vrij stevige wedstrijd gaat worden. Ik denk dat we absoluut onze handen er aan vol gaan krijgen. Maar we willen ook tegenstand hebben, het mag niet vanzelf gaan.

Is waterpolo met een gezin te combineren?
Ik heb vijf kinderen, waarvan eentje rond de 11 jaar is. Ik kan het gezin en de tijd combineren met mijn grote passie waterpolo. Het toernooi in Hamburg valt samen met een schoolvakantie en dus dan gaan de kinderen mee kamperen in Duitsland. Het is dus ook een familie gebeurtenis. En waterpolo is ook een mooi excuses om met de kinderen op pad te zijn. Twee van de vijf kinderen doet ook aan waterpolo. Een doet er een aan fitness, en weer een ander doet aan hockey.

Wanneer gaan jullie naar Duitsland?
3 juli gaan we naar Hamburg en op 5 juli begint het toernooi in Hamburg. Er doen zo ongeveer zestig teams mee aan dit toernooi. Wij doen mee voor 50+ teams en daar doen er acht mee. De teams komen o.a. uit Italië, Rusland, Roemenië en Joegoslavië.

Albert Spijker in actie tegen De Otters Het Gooi Bussum

Hoe lang ga je nog door?
Tot mijn 45 heb ik altijd topsport bij de Zijl gespeeld, en ik speel nu nog derde klasse bond. Waterpolo is een heerlijke sport, je kunt er veel in kwijt. En wat ik al eerder zij, je hebt weinig kans op blessures. Een heerlijk sport om te doen.
Ik zei vijftien jaar geleden al: ik hoop nog vijf jaar door te gaan. Zolang ik het kan blijven doen, blijf ik het doen. Ik merk wel langzaam aan een stapje terug moet doen. Dat je meer moet doen om mijn lichaam conditioneel goed te houden, maar dat heb ik er wel voor over. Zo lang ik gezond blijf, blijf ik het doen.

Kijk voor meer informatie op de website: Hamburg 2011

Dit interview werd gemaakt op donderdag 9 juni 2011 in zwembad De Zandzee in Bussum.

De Masters hebben de EK finale tegen Italië helaas verloren.

Media: De Otters Het Gooi vs Oud Olympisch Team

Dichtbij.NL is beter dan ver weg (1)

2011-06-07T18:36:00.038+02:00

Na ruim anderhalf jaar bloggen, ben ik afgelopen jaar ook begonnen met het online schrijven in een aantal plaatselijke kranten. En dat bevalt mij tot nu toe eigenlijk heel goed, want sommige artikelen zijn al meer dan 500x gelezen.

Mijn geschreven ‘Nieuws uit je Achtertuin’ artikelen 2011.

Nieuws uit Huizen:
21-05-2011
Sijsjesberg ziet er voortreffelijk uit
14-05-2011
Seizoensopening zwembad Sijsjesberg update
10-03-2011
De Sijsjesberg bijna weer open

14-06-2011
Zuidvogels organiseert NK
6FM luister fragment
[zie reactie onderin]

Nieuws uit Bussum:
21-03-2011
IJsselmeer 2 verlaat De Otters Het Gooi 4
08-06-2011
De Otters Het Gooi oefent tegen Oud Olympisch Team

Nieuws uit Eemnes:
27-05-2011 Madeline Bell in Wakker

Nieuws uit Laren:
20-06-2011
Gooische Run 2011 gaat niet door

Meer info over de organisatie: Blorn Floor bij 6FM 2010

Hoe is het schrijven ooit ontstaan? Lees...

Dichtbij.NL is beter dan ver weg

2011-06-07T18:28:00.005+02:00

Huizen - Na ruim anderhalf jaar bloggen, ben ik afgelopen jaar ook begonnen met het online schrijven in een aantal plaatselijke kranten. En dat bevalt mij tot nu toe eigenlijk wel heel erg goed, want sommige artikelen zijn al meer dan 500x gelezen.

Al vanaf mijn pubertijd ben ik aan het schrijven. Alle leuke en minder leuke dingen van het leven schreef ik op. Ik kon soms uren schrijven en al mijn gevoelens via het papier kwijtraken. Mijn moeder zei vaak: “Als je alles opschrijft, dan krijg je nooit verkering.” Maar de soms wat dwangmatige manier van het ‘moeten schrijven,’ die is nooit meer weggegaan. En het is nu nog steeds zo, 5 huwelijken verder, dat ik altijd en overal papier bij me moet hebben om de dingen vast te leggen.

Er ligt zelfs een kladblok naast mijn bed om meteen te kunnen schrijven als ik plotseling niet meer kan slapen, en ik schaam mij er niet voor om te zeggen dat ik deze ook wel eens mee naar de wc toe neem. “Leef je nog,” vraagt mijn vrouw dan ook regelmatig. “Eh, ja, je weet toch dat ik moeilijke stoelgang heb,” maar dan zit ik gewoon lekker de broeden op een nieuw verhaal. Even teruggetrokken van de rest. Begrijp je wel?

En als ik op een of andere manier niet kan schrijven, dan ga ik hardlopen. Alsof dat dan de manier is om mijn hoofd leeg te maken. Ik wil niet zeggen dat ik stemmen in mijn hoofd heb, maar de gedachtes die ik vaak heb, kunnen mij wel degelijk uit mijn slaap houden. Het gonst dan echt van de ideeën en verhalen. Ik word er soms knettergek van. Vandaar dus ook dat kladblok naast mijn bed. Het gebeurt ook wel eens dat ik ’s morgens al heel vroeg al naar beneden ga en mijn laptop aanzet om te gaan schrijven.

Natuurlijk is mijn blog één van de manieren om mij te kunnen uiten. Tevens vind ik het ook leuk om foto’s te plaatsen, want wat doe je anders nog met je foto’s? In een boek plakken? Dat is zo anno 1980. Tegenwoordig laatje ze aan je vrienden online zien, of wie ze nog meer online willen zien. In 2011 hebben we toch zeker geen geheimen meer voor elkaar? Bovendien ondersteunt een foto ook nog eens het verhaal waarover het gaat. En ik vind het ook leuk om over het ‘Nieuws uit je Achtertuin’ te schrijven, want Dichtbij.NL is beter dan ver weg.

Vader-dochter-momentje bij X Factor

2011-06-03T12:41:00.028+02:00

Kinderen worden steeds sneller volwassenen en gaan steeds vaker hun eigen leventje leiden. Daar is op zich niks mis mee natuurlijk, en juist daarom koester ik onze kleine momentjes die we nog samen hebben: Zoals het vader-dochter-momentje bij de X Factor.

Radio- televisie- en film studio’s, muziek en entertainment hebben altijd al een aantrekkingskracht op mij gehad. Ik voel me thuis in de buurt van een podium, en soms, heel soms, heb ik de neiging om er op te gaan staan. Het is wel het wereldje waarin ik mij zou kunnen thuisvoelen, ook al is dit wereldje vaak niet echt. Televisie presentator worden? Meer...

De live uitzending begon om 20:30u en liep tot middennacht door. Ik vind het dan wel bijzonder dat een uitzending uren kan duren, terwijl waar het werkelijk om gaat (zangtalent), slechts een half uurtje duurt. De rest wordt allemaal opgevuld met items over de artiesten, sms reclame, gewone reclame, en Peter van der Vorst ziet sterren.

In pauze en na de uitzending konden we voor een hapje en een drankje even naar de VIP ruimte van Fiat. Dat was goed geregeld, en na afloop hadden we nog even de mogelijkheid om met één van de juryleden ( Stacey Rookhuizen ) op de foto te gaan. Dat maakte de VIP ruimte ook echt leuk!

Maar het ging natuurlijk vooral om de show, de belichting, de camera’s: Het entertainment gevoel, en de lol om er bij te zijn. En eerlijk gezegd, ik kende niemand van de X Factor . Ik was er helemaal niet mee bezig. Maar als je er eenmaal bent, dan is het net zoals bij een soapserie: Je zit er zo weer helemaal in.

Het leuke van live bij een opname zijn, is dat je alles ziet, ook wat de camera niet op televisie laat zien. En in het echt lijkt alles ook wat trager over te komen, dan op televisie. Bovendien komen dingen op televisie vaak groter over, dan ze in werkelijkheid zijn. In de studio denk je echt bij jezelf: Is dat alles? Meer over studio...

Jurylid Gordon kwam op, zoals alleen Gordon kan opkomen: Leren broek aan, glitter T-shirt, en een vette zonnebril. Hij kon zo bij Y.M.C.A. Angela is volgens mij een hele lieve vrouw, die wel opvallend vaak werd bijgepoederd tijdens de pauzes. Stacey probeerde het weer met een aparte zonnige creatie, goed gelukt meid. En Eric van Tijn? Die is zoals hij is: Jaaaah Sorrrrrryyyyyyy!

Het vader en dochter momentje: Dat was geslaagd! Melissa: “Bedankt voor de gezellige avond, vond heel leuk! Ja maar, sorry…Ahhaha. Slaaplekker strakjes! Xxxxxx Melissa.”

10 kg afvallen in 2 maanden

2011-05-31T18:46:00.012+02:00

Huizen - Lees hier mijn geheim over verantwoordelijk afvallen en de onzin van het Sonja Bakker dieet, Dr. Frank dieet, Montignacen, afslankpillen, boeken en nog meer rotzooi in: “Afslanken Ontmaskerd.” Tien kilo afvallen zonder dieet in twee maanden, kan dat?

Het is nu ruim twee maanden geleden dat ik in een enorme shock terecht kwam. Het leek wel alsof ik mij ineens realiseerde, dat ik de laatste jaren, niet had zitten opletten of zo. En niemand, maar ook daadwerkelijk niemand, leek zich ook maar enigszins te realiseren hoe kwetsend sommige opmerkingen bij mij overkwamen. Het voelde alsof er een bom was ingeslagen: “Wat zie jij er goed uit zeg,” maar eigenlijk bedoelde ze, “Jeeeé, wat ben jij lekker dik geworden zeg!” En op een dag werd ik wakker. Liep naar de badkamerspiegel en ging er eens goed voorstaan. Ik probeerde mijn bierbuik nog een beetje in te houden en dacht: Zo kan het (echt) niet langer! Dit is de grens.

Bijna 100kg
Hoe heeft het toch zo ver heeft kunnen komen en waarom heb ik mijzelf zo lang voor de gek gehouden? Ik dacht steeds: Het valt wel mee…het valt wel mee, maar toen ik het aandurfde om op de weegschaal te gaan staan, woog ik maar liefst vijfennegentig kilo. Awwaaahhhh shock, bijna 100kg dus. Diep in mij hart wist ik wel waar aan het aan lag, maar dat gevoel negeerde ik telkens. Alarm, dit voelde niet goeddddddddd….Joehoeeeeeeee!

Het goede leven
Maar ik hield zo van het goede leven, lekker eten, lekker drinken. De grens om door te gaan of te stoppen was volledig door mijn handen geglipt. Een valkuil die misschien al bij mijn geboorte was aangelegd? Wie zal het zeggen. In ieder geval wilde ik mezelf een halt toeroepen en mijn eet- en drinkgewoonte drastisch veranderen. Ik wilde weer meer bewuster gaan leven, en niet met zo’n vette pens en fietstassen door het leven gaan. Ik ben goddomme nog geen vijftig…

Geen druppel meer
De grote vraag was natuurlijk, hoe ga ik verantwoord doen, wat is mijn doel, en wat wil ik bereiken? Allereerst geen druppel alcohol mee, geen gesnaai van borrellootjes, niet meer extra warm eten opscheppen. Misschien een pizza bestellen of zelf maken, maar dan alleen nog maar de helft opeten. En meer sporten (lees: meer bewegen, minimaal een kwartier per dag). Dit moest toch gaan lukken? In eerste instantie liep het afvallen niet, maar mijn lichaam moest er misschien ook wel aan wennen, en na drie weken begon ik dan toch eindelijk gewicht kwijt te raken. Ik raakte enthousiast, en wilde meer, eh nee, ik wilde (alleen nog) minder natuurlijk…Tien kilo eraf in totaal. Dat was mijn doel, ik moest vasthouden.

Bewegen, bewegen
Dus niet te veel eten, geen alcohol, geen frisdrank, en meer bewegen. Geen Sonja Bakkeren, geen Dr. Frank, geen dure diëten, boeken of weet ik veel. ‘Gewoon’ de discipline opbrengen om dingen te laten staan, en mij niet te laten verleiden door lekkere dingen of door mijn omgeving met ‘Wat ben jij zaai, toe neem nou toch een glaasje wijn.’ Durf NEE te zeggen tegen jezelf…IK DOE HET NIET! En dat valt echt niet altijd mee, het is doorzetten, afzien, ongezellig zijn misschien, MAAR JE MAG HET NIET VAN JEZELF…Fff.

"Moet jij nog naar de Gall?"
Het is net als met ‘roken,’ je moet eerst stoppen tussen je oren. Je moet van jezelf van die opgeblazen dikke buik af, en je moet er elke dag aan werken om er vanaf te komen. Dat is het advies van Dr. Gilbert. En…het heeft mij geen dure boeken gekost, gekke diëten of wat dan ook. Sterker nog, het heeft me nu al weken geld bespaard. Ze zien mij namelijk bij de Gall niet meer. Misschien hebben voor ze voor mij wel een personeelslid moeten ontslaan. Maar dat kan mij geen reet schelen, ik ging voor het afslankresultaat.

Meer dan op een houtje bijten
Zakken wortels, maïs, paprika’s, en fruit gegeten. Veel Spa Rood en Thee gedronken. En nu dan het resultaat na twee maanden. Ik ben begonnen met 95kg en we zijn nu we twee maanden verder: 85,1kg. Tien kilogram eraf. Dit is echt te wauw en dit geeft me echt een enorm trots gevoel. Bovendien levert het me een platte buik op. Het lukt me nu zelfs om met Heren 1 mee te trainen. En het hardlopen, dat gaat nu ook weer een steeds beter. Ik voel mij echt geweldig in twee maanden tijd. Het kan dus wel, als je maar wilt!

Opnieuw verslaafd
Ik heb alleen een ander verslaving teruggekregen. Ik ben nu verslaafd aan de Snack a Jacks. Maar ach, daar word ik gelukkig weer niet dik van. Twee maanden geleden kocht ik een nieuwe broek, maar die is nu alweer twee maten te groot. Maar een overhemd dat ik te krap had gekocht, past gelukkig ineens weer. Afvallen zonder dieet, het kan dus. Ik heb het zonder toeters en bellen gerealiseerd. Ik moet er alleen voor zorgen dat ik niet in mijn oude ritme terugval. Maar daar ben ik gelukkig zelf bij.

Update bijna drie maanden verder.
Nog steeds niet in mijn oude ritme teruggevallen. Mijn gewicht is nu nog steeds 85 kilo.

Eerder bericht
Wat zie jij er goed uit

Pubertijd is maar tijdelijk

2011-05-30T19:49:00.006+02:00

Mijn ouders waren soms vervelend, begrepen me niet, luisterde niet naar me, en ze gaven mij goed bedoelde adviezen waar ik als puberkind helemaal niet op zat te wachten. Ze houden toch niet van me...dacht ik.

Een beetje onderuit gezakt en met een houding van: wat kan mij het allemaal schelen. Ik had vaak helemaal geen waardering voor mijn ouders, soms gaf ik ze zelfs een grote bek, en zei ‘ja’ terwijl ik ‘nee’ had moeten zeggen. Ik zei de dingen vaak op een ongelukkige manier, terwijl ik dit diep in mijn hart helemaal niet zo bedoelde. De leraren in de klas vonden mij allemaal zo aardig, omdat ik nooit iets zei. Knibbel knabbel knuisje, wie komt er nog in mijn wereldje? NIEMAND!

Natuurlijk namen mijn ouders mij wel serieus, en ze wilden mij ook helemaal niet kwijt raken, want stel je voor zeg. Ik wiebelde op mijn eigen benen, op zoek naar volwassenheid en naar mijn eigen geluk. Maar wie was ik nu eigenlijk, wat ging ik doen, wat wilde ik bereiken, en op wie zou ik morgen nou weer verliefd worden? Ik wist het allemaal niet meer. Ik werd soms zelfs duizelig voor mijn ogen. De hormonen gierde steeds vaker door mijn keel. Help, mijn wereldje draait door. Ik wist gewoon niet wat er nog ging komen, ik deed vaak geen oog dicht.

Deed ik het wel goed, doe ik niets verkeerd? Ik was heel zeker over mijn leven...geloof ik. Wat een rot leven had ik toch, terwijl ik niet in de gaten had dat iedereen om mij heen het goed met me voor had. Diep in mijn hart wist het allemaal wel, op een dag komt het allemaal goed, dit was maar tijdelijk. Deze donkere wolk gaat vanzelf weer weg. En wat ik ook wel wist, maar waar ik natuurlijk nooit over sprak: Ik hou wel ontzettend veel van die vervelende ouders...

Gilbert Vogt loopt drie Dorpenloop

2011-05-30T18:05:00.012+02:00

De Drie Dorpenloop Kortenhoef - Zondag 29 mei 2011
Er zijn ook afstanden die ik alleen hardloop. Zo was er vandaag de Drie Dorpenloop in ’s Graveland, Kortenhoef en Ankeveen.

De dag begon zoals elke zondag met een ontbijtje voor het hele gezin aan tafel. Toch altijd wel een beetje gespannen zit ik dan aan tafel. Heb ik me wel goed ingeschreven, waar is het, is mijn startnummer bekend, en zal de loop goed gaan? Twee keer naar de wc voor een grote boodschap, kortom: het lijkt wel stress.

Wij komen met de kinderen in Kortenhoef aan. Tot zo ver niets aan de hand. Ik haal mijn startnummer op voor de 12 km loop. Dan komen mijn ouders op de fiets aan. En terwijl we zo staan te praten over van alles wat, wordt Melissa ineens niet goed. Ze wordt wit om haar gezicht en gaat op de grond zitten. Gelukkig is de EHBO post op vijf meter afstand. Moet ik nu wel of niet gaan lopen?

Door de goede opvang besluit ik toch te gaan lopen, maar raar was het wel. In het begin heb je altijd mensen die harder lopen, of juist mensen die je inhaalt, maar op een gegeven moment loop je alleen nog mensen die hetzelfde tempo lopen. Ik liep na twee kilometer met een man mee. Soms liep hij voor me, soms ik. Een tijd lang liepen we zelfs naast elkaar. Bij de laatste twee kilometer raakte ik hem kwijt, ik liep toch iets sneller.

Bij de finish stonden alleen nog Robert-Jan te filmen en mijn moeder om mij op te vangen. Mijn vader was de auto halen en Veer was met Melissa terug naar ons huis gegaan. Ik had ondanks dit maffe incident toch heel goed gelopen, maar miste wel mijn grootste fan bij de finish: Veer! Mijn onbekende hardloopman kwam nog naar mij toe gelopen, en ik kreeg van hem een stevige hand. ‘Goed gelopen en leuk dat we samen zo ver zijn gekomen.’ Bij thuiskomst lag Melissa in bed, maar dat komt ongetwijfeld wel weer goed.

Uitslagenlijst Rabobank Drie Dorpenloop: Gilbert Vogt 68 Huizen Netto 1:02:32
Promo Gilbert Vogt

Samen naar de Wallenloop

2011-05-29T20:04:00.013+02:00

Wallenloop Naarden 15-05-2011 - Mijn vrouw zegt vaak: 'Help, mijn man heeft een hobby.' Meerdere hobby’s zelfs, maar eentje daarvan is: hardlopen. Doordeweeks lopen Veer en ik vaak samen hard. De bossen en heide van Huizen en Naarden zijn hier uitermate geschikt voor. En van oefenen krijg je ook zin om samen aan een evenement mee te doen.

Dus schreven we ons samen in voor de Wallenloop in Naarden. Het weer was uitstekend, misschien ietsjes te warm, maar onder de bomen doorlopen was toch goed te doen. En ja, je krijgt er samen een goed gevoel van: Zo, dit hebben wij op de zondag toch maar weer gedaan.

Wereldster Madeline Bell in klein Eemnes

2011-05-27T19:18:00.007+02:00

Eemnes - Het is donderdagavond 26 mei 2011, typisch een avond om lekker naar Wakker in Eemnes te gaan. En dit keer niet zo maar een optreden. Neeeé. Dit keer een exclusief optreden, en alleen voor een select groepje jazz liefhebbers, met niemand minder dan: Madeline Bell.

Tijdens het diner is er al live muziek van de blinde Amerikaanse piano entertainer Ted Robinson te horen. Dit is een prima opwarmertje voor het hoofdoptreden van de avond. Deze pianist is overigens bijna elke dag live bij Wakker te horen. Soms iets te hoog met zijn uithalen, maar verder beslist heel aangenaam om naar te luisteren.
Na het diner treedt het trio van Dolf de Vries (piano) Harry Emmery (bas) en Ton op ’t Hof (drums) op. Allemaal zeer getalenteerde en bekende muzikanten. Madeline Bell staat bij de deuropening met een soort sjaal om haar heen gelagen en luistert naar het trio. Als je haar niet zou (her)kennen, dan zou je denken dat het een hardloopster is. Totdat Madeline zich omkleedt, en daarna haar donkere stemgeluid geluid ten gehore brengt. WAUW!

Je merkt dat Madeline tijdens haar optreden Dolf een beetje probeert te verleiden, maar Dolf lijkt hier helemaal niet gevoelig voor te zijn. Hij blijft heer en serieus naar zijn muziekblad kijken. Toch is er wel degelijk een chemie tussen de boomlange pianist en de zangeres merkbaar. Alleen de klik zit hem dan voornamelijk in de muziek zelf. Dolf en Madeline hebben al veel concerten gedaan tijdens gala’s, in theaters en concertzalen en op radio & TV. Madeline is bezig met het schrijven van een boek.

Madeline is de pensioen leeftijd al al gepasseerd, maar ze staat nog te springen als een vrouw van veertig. Ze kan nog behoorlijk wat gekke bekken trekken en breeduit van oor tot oor lachen. Ze heeft er nog echt lol in en vooral de energie om de wereld over te trekken, echt geweldig. Regelmatig vraagt ze aan het publiek om met haar mee te klappen. Allemaal heel aangenaam jazz, vooral haar prachtige stem, ongelofelijk mooi. Een zeer bruisend avondje Wakker dus.

Dank aan Veer voor het verjaardagscadeautje.

Mijn dochter heeft een wereldbaan

2011-05-21T16:09:00.016+02:00

Huizen - Als je in een zwembad vakantiewerk wilt doen, dan is het handig als je goed kunt zwemmen. Dus dat je over de juiste vaardigheden beschikt, en als dat niet het geval is, dat je ze als nog aanleert.

Melissa (mijn dochter) is haar eerste werkdag met reddend zwemmen begonnen. Ze heeft vandaag een zwemtest voor nieuwe medewerkers bij de Sijsjesberg. Erik Oldenzeel en aan aantal andere collega’s leggen uit wat er van je wordt verwacht. Melissa doet haar borstcrawl vrij goed en ze krijgt hiervoor een complimentje vanaf de kant.

Op je rug zwemmen, baantje borstcrawl, onderwater zwemmen, en reddend zwemmen. Melissa doet het allemaal. Het zwembad is vandaag voor het eerst weer open, maar alleen de gasten met een abonnement kunnen vandaag het zwembad in. De overige gasten moeten nog een weekje geduld hebben.

Na de zwemtest krijgen de nieuwe medewerkers een geel T-shirt aan en gaat het ‘echte’ werk beginnen. Ze worden in twee groepjes van vier ingedeeld en het inwerken kan beginnen. Leuk om te zien dat Melissa er rondloopt alsof ze hier al jaren komt. Dat is in feite ook zo, maar dan alleen als badgast, en nu dan als medewerkster van dit prachtig verbouwde zwembad.

Badmeester of badjuf, zoals bij de Sijsjesberg, lijkt mij geweldig. Volgens mij is het de mooiste baan die er bestaat. Je werkt bijna altijd en alleen maar met mooi weer. Elke dag water en een zonnetje. En je hoeft hier nooit een bruine armpje te halen, zoals bij een kantoorbaantje. Een bruin armpje krijg je hier namelijk gratis: van de zon. Heerlijk toch…Mijn dochter heeft een wereldbaan, nu al.

Meer Sijsjesberg

Wouter Hamel gentlemen in Amersfoort

2011-05-16T19:12:00.023+02:00

Het is een mooie jongen met een prachtige stem, netjes in het pak, beleefd, rustig en elegant. Afgelopen zaterdag trad mr.gentlemen op bij de Keistadjazz in Amersfoort.

Hij opende, wat dubbelzinnig, met een excuus voor de paal in het midden. En inderdaad, de lichtmast was precies in het midden voor het podium geplaatst. Maar gelukkig hadden wij daar weinig last van. Met beide handen, en alleen zoals een eekhoorn dat kan vastpakken, dronk hij tussen de nummers door een glaasje water.

Wouter Hamel speelde voornamelijk nummers van zijn nieuwste cd die in oktober moet gaan uitkomen. De nummers die hij schrijft zijn veelal autobiografisch. De liedjes gaan over zijn jeugd in Den Haag, de onzekerheid in de liefde, en de dromen die iedereen wel heeft. Hij presenteert zijn muziek vrij makkelijk, zo lijkt het, en hij oogt als een echte gentleman. Er ging iets mis met zijn oortjes, maar hij bleef goed zingen en doorspelen. Hulde Wout!

Hans Dulfer en zijn band, of was het de Band en Hans Dulfer. Een paar jaar geleden (bij Hilversum Alive) waren we nog wel onder de indruk van Hans Dulfer. Het entertainment gehalte was leuk om naar te kijken, ondanks het feit dat Hans Dulfer maar mondjesmaat zijn saxofoon bespeelde.

Hans stond vaak zijn armen over elkaar, bespeelde het publiek met zijn mimiek, en deed vaak twee vingers in zijn neus, alsof hij daarmee wilde zeggen dat het hem nog steeds makkelijk afging. Maar wij vroegen ons wel af of hij het allemaal nog wel zo leuk vond, en of hij misschien niet een tikkeltje te oud aan het worden is voor al die herrie? Liever hoor ik hem een of twee liedjes met een constante sax maken, dan de hele tijd mee te blazen met de rest.

Bij het verlaten van de parkeerplaats kwamen we nog in een politiecontrole fuik terecht. Ik moest blazen op afstand alsof ik een kaarsje uitblies, maar het kaarsje ging helemaal niet uit. Maar eenmaal thuisgekomen ging mijn kaarsje wel snel uit. En droomde ik over de Keistadjazz in Amersfoort. Het was toch leuk om er bij te zijn geweest.

Bekijk video

Wouter Hamel bij Radio 2 Tros Café 24-09-2011 de Vorstin

Timmervrouw(en) over de vloer

2011-05-14T15:57:00.019+02:00

Huizen - We hebben de afgelopen weken toch iets bijzonders in huis gehaald en dat wil ik toch even met jullie delen. Wij hebben namelijk een timmervrouw, nee sterker nog, een timmervrouw en een schildersvrouw in ons midden gehad. Zeg maar nee, dan krijg je er twee. Vind je dat niet apart? En zeg eens eerlijk, het zijn toch altijd de mannen die de klusjes doen…?

Het fijne van vrouwen is dat ze altijd alles opruimen, schoner werken, en meer gevoel voor details hebben. Een mannelijke klusser kan nog wel eens lomp en onhandig zijn, maar dat heb je beslist niet bij een klusvrouw. Bovendien kunnen vrouwen meerdere dingen tegelijk, ik zeg niets geks toch? Want zelf ben ik zoooo onhandig…Dat doe ik wel effe, en ben vervolgens uren bezig.

Er moest in huis en om het huis wel het een en ander worden gedaan. De paar enkele ruiten zijn nu ook van dubbelglas voorzien, het dak van de carport is vernieuwd, en een klein gedeelte van het garagedak (i.v.m. lekkage) is gerepareerd. Het interieur van een nieuw verfje voorzien en de openhaard weer hersteld (dat door de hitte was aangeslagen).

Het zijn altijd de mannen die de klusjes doen, is dus niet waar. Ok, met de hoogwerker is er een man aan te pas gekomen om het apparaat hierna toe te rijden en te installeren, maar verder stapte de schilders vrouw (heet dat zo?) zo in het bakje om naar boven te gaan.

Wil je iets laten ontwerpen en uitvoering, of heb je zelf ook een klus(je) te doen en wil je die graag uitbesteden? Maak dan eens kennis Ellen-Marie van Gentevoort, de handigste Timmervrouw van Utrecht en Omstreken. Voor meer informatie en of een vrijblijvende offerte bezoek je haar website.

Jaarbeurs Utrecht Marathon 2011 (10km)

2011-04-25T17:34:00.017+02:00

Het hele weekend was het al mooi en onbewolkt weer. De start was om 11 uur en de temperatuur al boven de 20 graden. Niet mijn weer om es ff lekker 10km hard te gaan lopen. Ik besloot daarom om rustig te beginnen en alle aangeboden waterposten mee te nemen. Er liepen ongeveer rond de 2500 hardlopers bij de 10km mee. Opvallend, 65% was een man, en dus 35% was een vrouw.

De start was geweldig met muziek en een speaker. En ondanks de hitte viel het hardlopen eigenlijk helemaal niet tegen. Wel was het onder de bomen lopen een stuk aangenamer dan in de volle zon. Er stond veel publiek langs het parcours en goed te vergelijken met de Marathon van Rotterdam. Weer heel anders dan bijvoorbeeld in Parijs, waar er nauwelijks publiek aanwezig was.

Tijdens de loop vroeg ik me wel voortdurend af waarom ik dit toch weer moest doen, maar ook vooral dat mijn vrouw en kind (één was logeren) er weer bij waren. Ik zeg vaak: “Ach, blijf toch thuis, wat heb je eraan?” Maar van binnen doet het me wel heel goed dat ze er toch weer bij waren. Ik zal ook nooit opgeven, omdat ik weet dat jullie weer bij de finish staan. Dank weer voor jullie steun!

De 10km is op zich misschien geen wereldprestatie, maar ik ben helemaal geen hardloper, ik vind dit 'gewoon' leuk om te doen. Ik wil afrekenen met de gedachten in mijn hoofd, resetten, en een beter gevoel over mijzelf krijgen. Ik wil de pijn voelen, doorzetten, zweet op mijn rug voelen lopen, maar bovenal kunnen zeggen: Ik heb het weer gedaan. Zit er soms iets los in mijn bovenkamer? Ding dong: "De trein van Utrecht naar Amsterdam vertrekt vanaf spoor drie…"

Naam Gilbert Vogt, Woonplaats Huizen, Afstand RTV Utrecht 10 km Run, Categorie MREC Totaal plaats 1612 / 2705 Categorie plaats 1186 / 1620 Snelheid 10,387 km/uur Bruto tijd 1:01:16 Netto tijd 57:46 Maar vooral voldaan, zoals hier in de trein.

Vader en Zoon lopen voor Spieren voor Spieren

2011-04-18T22:16:00.011+02:00

Hilversum - Gisteren liepen mijn zoon en ik hard door de straten van Hilversum. Alleen het feit al om voor een goed doel te lopen was voor Robert-Jan een aanleiding om mee te doen. En dat vind ik een mooi gebaar iets over te hebben voor een ander.

De einddtijd is minder belangrijk, maar voor wie het toch wil weten: netto 32:28 5km.

‘Gewoon’ samen met mijn zoon hardlopen, wat geeft dat toch een speciaal gevoel. Er is afgelopen zondag stiekem weer een klein wensje in vervulling is gegaan, want zo ‘gewoon’ is het allemaal niet. Natuurlijk lopen we wel eens vaker met het hele gezin, maar nu alleen met elkaar, en natuurlijk met honderden mensen om ons heen. Dat was leuk, ondanks dat mijn zoon het zwaar had, en iets te weinig had geoefend. Er stonden overigens veel mensen op de Gijsbrecht van Amstelstraat.

Het bijzondere gevoel te krijgen om opgesloten te zitten tussen vier muren, en op het aller laatst pas weg te kunnen, dat blijft ook iets aparts. Dat gevoel heb ik altijd als ik tussen hekken in de startvakken ga staan. Dat wordt nog eens versterkt als vlak voor de start de opzwepende muziek begint te spelen. Iedereen is dan toch gespannen, en dat merk je…Tot op het moment als het startschot klinkt, dan is het go with the flow.

Ik heb genoten, zoals een vader dat doet als zijn kind iets moois presteert. Het trotse gevoel te laten binnenkomen dat we samen voor het goede doel Spieren voor Spieren hebben gelopen: we hebben ‘het’ toch maar gedaan. Later gaan deze Doe Dingen mogelijk ook nog wel een betekenis krijgen, en kijk je terug op de tijd dat je met je oude vader nog een door de straten van Hilversum hebt gelopen. Dit vergeet ik nooit meer, en jij waarschijnlijk ook niet. Ik ben je voor altijd dankbaar en koester deze prachtige herinnering.
Dankjewel zoon!

Waterpoloseizoen Heren 4 weer voorbij

2011-04-18T22:12:00.004+02:00

Inmiddels doe ik al ruim 25 jaar aan waterpolo, en met heel veel plezier. Het seizoen is inmiddels afgelopen, maar in september ben ik er weer bij.

Het waterpoloseizoen is weer ten einde, en afgelopen zaterdag moesten we alleen nog even de tegenstander De Aalscholver 4 verslaan. We waren met een vrij compleet team naar Almere vertrokken en hadden er echt zin in. De week daarvoor hadden we ook tegen hetzelfde team gespeeld en met grote cijfers gewonnen, dus dit moest afgelopen zaterdag zou een makkie worden.

Maar het liep in eerste instantie allemaal heel anders. De tegenstander ging warempel meteen aan kop, en voor we het wisten stonden we het eerste partje met 0-3 achter. Gelukkig konden we in het tweede en derde partje nog met 5-5 gelijk komen, maar de genadeklap van onze zijde viel in het vierde partje. En gelukkig wonnen we met 5-13. Lekker nog twee doelpuntentjes meegepakt.

Lang heb ik lang nagedacht of ik in het volgende seizoen opnieuw wil gaan waterpoloën. Ik vind deze sport (buiten het hardlopen om) nog steeds de leukste sport die ik kan bedenken. Volgend seizoen kom ik opnieuw voor De Otters-Het Gooi uit. Bovendien is het uitstekend voor mijn lijf. En inmiddels ben ik in ruim vier weken 5kg afgevallen, helemaal blij.

Saaie vent bijna op geboortegewicht

2011-04-14T15:33:00.004+02:00

Bijna vier weken geleden had ik ineens het gevoel uit mijn voegen te basten. Ik ging op de weegschaal staan en schrok mij een hoedje. Vanaf dat moment heb ik mijn knop om kunnen zetten en ben bewuster gaan eten en drinken. Niet meer twee keer opscheppen en helemaal geen alcohol meer…voorlopig.

Na een aantal weken zie en voel ik echt resultaat, en dat doet me werkelijk goed. Het meest mis ik het wijntje bij het eten en de borrelnootjes op vrijdagavond, maar dat is ‘even’ niet anders. In plaats daarvan, zit ik aan de Snack a Jacks en de groene thee.

Mijn vrouw noemt me nu steevast een saaie vent. Ik ben blijkbaar met een borreltje of een glaasje wijn (toch nog) gezelliger. Maar ik zet mijn strijd, om de kilo’s eraf te krijgen, wel door. Dus, veel aan de wortels, de poeptoetjes met vezels, en aan het water.

Tot nu toe had ik het altijd warm, maar sinds ik minder eet en geen meer alcohol drink, heb ik het nu regelmatig koud. Het valt me op dat ik geen opgeblazen buik meer heb, niet meer winderig ben, en niet of nauwelijks meer snurk. Het opstaan ’s morgens is onveranderd gebleven: dat valt nog steeds niet mee.

Verder geef ik niets om traktaties op het werk, dus die zijn nu nog makkelijker af te slaan. Ik eet brood met paardenrookvlees (sorry zusje), maar met mate, net als al het andere voedsel. In bijna vier weken tijd ben ik 3,7 kg afgevallen door ‘gewoon’ minder te eten, niet te drinken en iets meer te sporten. Nog een kilootje of 7 eraf en deze saaie vent zit weer op zijn geboortegewicht.

Goed gelopen in Rotterdam

2011-04-10T21:44:00.013+02:00

De laatste keer dat ik in Rotterdam een halve marathon heb gelopen was op 14 september 2008. Afhankelijk zou ik vandaag voor de tien kilometer gaan, maar omdat ik samen met mijn zus zou gaan lopen, boekte ik de afstand van tien naar vijf kilometer om. Helaas ging mijn zus door haar rug heen en moest ze nog voor de loop afhaken. De vijf kilometer van vandaag beschouw ik nu dan maar als een goede start van het nieuwe loopseizoen. Volgende week loop ik samen met mijn zoon in Hilversum.

In Rotterdam verschenen er ruim 22000 hardlopers aan de start. Het weer was rond de 20 graden, en eigenlijk te warm voor mij. Bijna mijn hele familie stond langs de kant van de weg, en dat voelde buitengewoon goed. De sfeer in de binnenstad was fantastisch. We zijn na de loop nog lekker naar een terrasje geweest, en dat was daar heerlijk vertoeven in het zonnetje. Vaders trakteerde: een prima zondag zo.

Einddtijd: C312 Gilbert Vogt Huizen 5 kilometer 26:52

After Sales evenement in De Fabrique

2011-04-06T10:15:00.014+02:00

Utrecht- Op woensdagavond werd er in Maarssen een After Sales evenement georganieerd. Maar liefst 36 enthousiaste leveranciers presenteerden daar hun producten. En onder het genot van een lekker hapje, drankje en wat Italiaanse muziek was het goed toeven in De Fabrique.

Hoewel de beurs niet groots van opzet was, hadden toch veel werknemers de moeite genomen om na het werk even een kijkje op de beurs te nemen. De organisatie Fiat Group Automobiles Nederlands B.V. moet hier vooral mee doorgaan, maar mag volgende keer wel iets spectaculairder worden opgezet: bijvoorbeeld met een echte eyecatcher.

“Ik hou van mij”

2011-04-06T07:48:00.031+02:00

LAREN - Ouders van pubers weten er alles van: provocerende clips op MTV, veel te heftige webcamfilmpjes, sexy profielfoto’s, de lage moraal als het gaan om seksualiteit... Voor College De Brink reden om de nog beinvloedbare kinderen - die van klas 2 - met de neus op de feiten te drukken en hen op een geinige manier te dwingen na te denken over grenzen bewaken en dicht bij jezelf blijven. Meer over dit bericht...

Provocerende MTV-clips, alarmerende webcamfilmpjes
Mijn zoon Robert-Jan (links boven) op de voorpagina van Het Gooise Leven.

Gooische Kinderen op College De Brink in Laren worden bekende Nederlanders.

Mijn dochter Melissa (rechts) verscheen al eerder dit jaar op de voorpagina van de schoolgids 2011.

Cold as Ice Amsterdam

2011-04-03T19:59:00.015+02:00

Vanmiddag waren we een bijzonder koude ervaring rijker, want langs de Amstel 194-196 is The Coolest Attraction of Amsterdam: XtraCold IceBar. En om maar meteen met de deur in huis te vallen. Het ontvangst in de bar was meteen geweldig. Wat een prachtige uitbating was dat, en vooral die kleuren en muziek, allemaal heel cool.

De ‘echte’ ijsbar (-12) was niet in dezelfde ruimte als de ontvangstruimte. We gingen naar een soort koelruimte met een aantal ijssculpturen, en keken met extra winterjas en handschoenen aan, naar een 4D film. En het bier, die dronken we natuurlijk ijs en ijskoud. Zo’n ijskoude ervaring zullen we niet gauw meer vergeten. Deze ijsbar is werkelijk: IJskoud de beste!

Wil je ook eens zo’n leuke ervaring als ons op doen? Kijk dan eens op de volgende koude link .

Amstel Botel Hotel goed te doen

2011-04-02T09:01:00.023+02:00

Voor wie niet al te veel eisen stelt maar wel een schone en veilige slaapplaats zoekt, dan kun prima bij Amstel Botel terecht.

Mijn vrouw had dit hotel via www.vakantieveilingen.nl geboekt, maar dat is zonder ontbijt. Voor slecht 10 euro pp boek je er een ontbijtbuffetje bij, en die is prima te doen. Er waren opvallend veel verschillende nationaliteiten aan boord. De grap vond ik wel dat je vanuit Amsterdam Noord, op loopafstand van de Botel, met het pondje binnen vijftien minuten GRATIS naar het Centraal Station kon varen. Ik zeg altijd: “Alles kost geld, niets is gratis...,” maar dit is echt helemaal voor niets…Heel bijzonder!

Als kind keek ik enorm op tegen een organisatie zoals Greenpeace. Lopen we vanaf de auto naar de Botel, ligt daar de legendarische boot van Greenpeace ‘de Sirius’ aan de andere kant van de aanloopsteiger.

Samen een lekker weekendje eropuit in Amsterdam. Vanwege het prachtige weer hebben we daarom veel terrasjes bezocht. Het viel ons meteen op dat er bijzonder veel buitenlanders in de bediening werken. Dus telkens in het Engels gesproken. Wel apart: Dit is toch Nederland?

Wat zie jij er goed uit!???

2011-04-02T08:56:00.005+02:00

Ineens gaat die knop om en voel ik me te dik...Ik dacht dat alleen vrouwen dat hadden? Voorlopig maar even dat flesje wijn in de kelder laten staan.

Wat zie jij er goed uit. Als mensen dat tegen mij zeggen, dan heb ik wel even mijn bedenkingen. Ze bedoelen eigenlijk, ”Jij bent lekker aangekomen.” En inderdaad, afgelopen week ging ik even op de weegschaal staan – en wauw – daar werd ik even niet vrolijk van. Ik loop een beetje hard en doe aan waterpolo, maar op de weegschaal is dat helemaal niet meer terug te vinden, wat nu?

Het zit hem in de drank, tenminste dat moet wel. Ik bedoel dus de alcohol. 's Avonds een glaasje bij het eten, een slaapmutsje voor het slapen gaan. Het vrijdagavond wijntje met mijn favoriete borrelnootjes, het bockbiertje bij de zelfgemaakte pizza, het wijntje bij 'Sterren dansen op het ijs' en alweer het Schipperbittertje voordat de nacht begint. Hoe kom ik toch aan dat afdakje...af?

Dus moet ik wat bedenken…In ieder geval het glas half vol laten staan. Het is toch ook niet normaal dat ze bij Gall en Gall bij mijn voornaam kennen? En dat ik na het weekend altijd in het donker de lege flessen moet weggooien? Tussen de middag naar liefst vijf 'broodjes gezond' weg zit te smikkelen. Maar het meest erger ik me aan die buik...”Ja, wat zie jij er goed uit?”

40 dagen zonder drank dan maar. Ik neem een wijnglas en vul deze met Spa Rood. Ik schep graag op, maar nu geen tweede keer. Ik neem maar geen suiker meer in mijn thee. Ik zal gaan afbouwen met mijn boterhammen met pindakaas...Zucht...Geen drank en borrelnootjes meer, alleen nog Snack a Jacks (Gek op Jack). Nou, dat ziet er goed uit, laat het weekend maar beginnen...

Beatrix houdt ook van FB Theater

2011-03-21T12:43:00.015+01:00

Utrecht - Frank Boeijen (FB) is behalve een muziekmaker ook een verteller. En dat vertellen deed hij dit keer op een joligere manier, dan we normaal gesproken. Blijkbaar was het wijntje tijdens het avondeten goed gevallen.

Heel opvallend was zijn gespannen houding van zijn rechter arm. Niet zo lang geleden is hij op het podium gevallen, en hij had er nog duidelijk last van. Voor de pauze speelde FB de liedjes van zijn nieuwe cd Genade, en tussendoor vertelde hij verhalen (over zijn jeugd in Nijmegen) uit het bijbehorende boek. Op het witte doek, achter het podium, zijn één voor één de zwart wit foto’s uit het boek te zien. Het Beatrix Theater is overigens prachtig, en ook het sfeertje in het restaurant was prima. Echt een gezellig avondje uit gevoel.

“Muziek maken is een soort verdoving, en “Nederlandstalige muziek, daar hou ik helemaal niet van,” zegt FB tegen zijn publiek. Tijdens een van zijn liedjes gebaarde hij zijn publiek om te gaan staan. “De hele tijd zo te moeten zitten, ik kan het niet,” zegt hij.

De bezoekers van FB noem ik de cassetteband generatie, omdat ze allemaal 35 jaar of ouder moeten zijn, en het rare doosje met dat lintje erin, nog hebben meegemaakt. Het was ook een heel gemêleerd publiek: in de pauze keken we onze ogen uit.

Laatste bezoek in Almere link

Radio 6FM en Yes to Jazz

2011-03-14T17:11:00.014+01:00

Het is Radio 6FM gelukt om gistermiddag een LIVE-uitzending te verzorgen vanuit het legendarische jazzcafé van Nick Vollebregt’s in Laren. De presentatie was in handen van Kent Hanson en Marc Pandelaar. Zij ontvingen onder meer zangeres Marloes Jager, die haar nieuwe CD presenteerde

Radio 6FM (Laren en omstreken), heeft afgelopen zondag weer een legendarisch jazzconcert verzorgd vanuit Nick Vollebregt’s Jazzcafé te Laren NH. De Rotterdamse zangeres Marloes Jager maakte speciaal voor “Yes to Jazz” de reis naar Laren, want Laren is natuurlijk van oudsher het Mekka van de Jazz.

Hoewel er geen stoel meer beschikbaar was, werd er op meer belangstelling gerekend. Toch was het een succes, en hopelijk weer een eerste start naar meer jazz vanuit een van de mooiste cafés uit Het Gooi en omstreken.

Aanwezig waren eveneens de Gooise kunstenaar en saxofonist Rob Jacobs, hij werd begeleid door drie gitaar-virtuozen: Rick Kostelijk, Caspar Klos en Mango Ritchie.

Marloes Jager werd begeleid door Tilmar Junius uit Leerdam. Jazz host Kent Hanson had een uitgebreid interview met Marloes dat na te beluisteren is via 6FM gemist.
Op 22 mei zal Marloes wederom in de buurt te bewonderen zijn, namelijk bij Wakker in Eemnes.

Verhuisbericht van Hyves naar Facebook

2011-03-07T14:27:00.010+01:00

Er komen mij steeds meer signalen ten ore, dat vrienden en kennissen massaal overstappen van Hyves naar Facebook. En wat doe je als je gaat verhuizen? Dan zet je een verhuisbericht op je Hyves profiel, en vertel je meteen waar je nu te vinden bent.

Eerst zat ‘iedereen’ op Hyves, maar nu lijkt iedereen massaal op Facebook over te gaan. Eerlijk is eerlijk, ik vind Facebook ook veel leuker en overzichtelijke dan Hyves. En bijna alle familieleden hebben inmiddels Facebook, ja, zelfs mijn moeder heeft het. Een eenvoudig update-tje, en ik ben gelijk op de hoogte van wat er allemaal speelt in de familie: ideaal toch? Face to face blijft natuurlijk wel het allerleukste, maar dat gaat gewoon niet altijd.

Het valt me nog wel op dat er weinig vrienden en kennissen Twitter hebben. Ik word wel opvallend veel door bedrijven en mensen gevolgd die ik helemaal niet ken, en andersom kan ik dat natuurlijk ook doen. Niemand hoeft bij Twitter je vriendschapen te accepteren. Heb je Twitter, dan kun je iedereen volgen of gevolgd worden. Net alsof je op een terrasje zit, daar is het ook: kijken en bekeken worden.

Op de homepage moedigt Facebook haar Nederlandse gebruikers aan om Hyves vrienden te gaan zoeken op Facebook. In enkele stappen wordt uitgelegd hoe eenvoudig het is om al je Hyves vrienden naar Facebook te kopiëren.

Telefonische afspraak

2011-03-06T19:24:00.006+01:00

Elke dag krijgen we steeds meer e-mailtjes voor het maken van een afspraak, maar 'gelukkig' er zijn ook nog klanten die ons bellen: alhoewel, ik vraag me wel eens af of ze meteen ergens toe leiden...

‘Goedemorgen meneer, ik zou graag een afspraak maken voor een grote beurt.’

‘Goedemorgen meneer, dat kan, u bent klant, zegt u maar wanneer u kan…?’

‘Oh, das mooi…eh…zegt u het maar…?’

‘Kunt u aanstaande dinsdag?’

‘Es even nadenken, aanstaande dinsdag…eh…nee dan kan ik niet.’

‘Kunt u misschien aanstaande woensdag?’

‘Nou…nee dan moet ik met mijn vrouw naar het ziekenhuis en ik weet niet hoe lang dat gaat duren.’

‘Donderdag dan?’

‘Eh eh, ik heb iets….maar wat…Sorry maar ik heb mijn agenda niet bij me, kan ik u zo terugbellen?’

‘Tuurlijk meneer, tot straks…’

Bloggend personeel is productiever

2011-03-05T17:23:00.007+01:00

AMSTERDAM – Werknemers die vrijuit mogen bloggen over zowel hun persoonlijke als zakelijke leven, zijn productiever op het werk. Dat blijkt uit onderzoek van de Universiteit van New York.

"Sorry baas, ik ben net even iets over je bedrijf aan het opschrijven. Wil je weten hoe en wat ik er allemaal over denk? Kijk dan even op mijn blog."

Volgens deze academische studie helpt schrijven op een online bedrijfsblog of forum werknemers dichter bij elkaar te komen en goede relaties op te bouwen. Daarnaast verhoogt het na verloop van tijd zelfs de productiviteit, zo schrijft Forbes.

Professor Anindya Ghose bestudeerde voor dit onderzoek 15 maanden lang het gedrag van 2396 werknemers van een groot technologiebedrijf. Hij concludeert: als men kennismaakt met collega’s buiten het werk om, bijvoorbeeld via een blog, werken zij daarna productiever samen.

Online gesprek
Uit het onderzoek blijkt dat als het bedrijf het schrijven van persoonlijke blogs verbood, het aantal werk-gerelateerde blogs ook daalde. Wanneer het bedrijf het personeel vrij liet, verschenen er meer blogs en werden deze ook beter gelezen. Werknemers wisselden daardoor onderling ook meer informatie uit, zowel over werk- als privézaken.

Volgens Ghose bevordert het bloggen ook de persoonlijke relaties op het werk. “Een online gesprek leidt sneller tot een offline gesprek”.

Sijsjesberg Huizen bijna weer open

2011-03-05T16:56:00.025+01:00

Huizen - De gemeenteraad van Huizen bezocht vandaag het zwembad de Sijsjesberg. Zij kregen een rondleiding op het bouwterrein en werden geïnformeerd over de voortgang. Ook een deel van het Huizer college was aanwezig. Zij kregen de gelegenheid om vragen te stellen en foto’s te maken.

Het nieuwe 50 meter zwembad ziet er nu al geweldig uit, vooral het aparte zijstukje voor alleen de duikplank, is een hele verbetering ten opzichte van hoe het eerst was. Straks kun je lekker blijven zwemmen, zonder dat er iemand van de duikplank op je hoofd springt. En er komt een glijbaan bij het kleine bad. Deze is goed in de gaten te houden om dat de ruimte om dit speelattribuut helemaal vrij ligt.

Radiopresentator Jaap Kos van 6FM in gesprek bedrijfsleider Erik Oldenzeel van de Sijsjesberg in Huizen. “Denk je dat het allemaal gaat lukken voor 1 mei aanstaande Erik?” Met enige twijfel, “Ja, het gaat lukken, maar we zijn ook een beetje afhankelijk van het weer natuurlijk. Maar tot nu toe verloopt eigenlijk alles prima.”

Op dezelfde plek, in het midden van het zwembad, zit ook de EHBO post weer. Door de ramen op de tweede verdieping kun je nu ook alles rondom het zwembad goed in de gaten houden. Bij de EHBO post is nu ook de keuken gekomen. Door de extra ruimte, is ook de frituurinstallatie uitgebreid. Dat zorgt er hopelijk voor dat er straks geen wachttijden meer zijn.

Jaap Kos van 6FM in gesprek met uitvoerder Arno van den Broek (Vaessen). “De verhoogde kanten van het zwembad zijn met opzet gebleven, omdat ze blaadjes tegenhouden, maar misschien nog belangrijker: kleine kinderen kunnen minder makkelijk zo maar in het water vallen.”

“Opvallend is de nieuwe zonne installatie voor het zwembad. Deze wordt op de bestaande kleedhokjes gemonteerd en brengt zo ongeveer 65% van de warmwater voorziening op. De rest wordt door het oude ketelhuis bijgestookt. Na een jaar of zeven zal de investering er al uit moeten zijn. De verwachting is dat de zonnepanelen ongeveer vijfentwintig jaar meegaan. Met deze investering kan het niet uitblijven dat een kaartje wordt, maar je krijgt er dan ook meer voor. Gelukkig blijft het dal-tarief ook nog steeds van toepassing,” als dus Erik Oldenzeel.

Samen met mijn dochter Melissa vanmorgen al op pad om te gaan kijken hoe het nieuwe zwembad eruit gaat zien. Bovendien gaat zij in de zomervakantie bij het ‘nieuwe’ zwembad werken. De horeca gelegenheid ziet er ook een stuk beter uit. Er kan straks meer patat worden gebakken, lekker hoor, en hopelijk geen wachtrijen meer.

In de winter van 2010/2011 wordt zwembad Sijsjesberg gerenoveerd. Klik hier voor de verbouwingsfoto's en het laatste nieuws.

Laatste update: 07-04-2011 - Wanneer gaat het bad open? De planning was 1 mei maar door de onverwachte vondst van asbest hebben kritische werkzaamheden vertraging opgelopen. Hierdoor gaat het zwembad, zoals het er nu naar uitziet, pas in de 3e week van mei open. De officiële opening zal ook niet op 21 mei maar op zaterdag 18 juni plaatsvinden.

Wokken in Huizen (Update 2011)

2011-03-01T07:46:00.012+01:00

Huizen - Een jaar geleden is het grootse wok restaurant in ’t Gooi open gegaan. Vandaag maken wij opnieuw kennis met dit restaurant aan het Plein 2000 in Huizen.

We worden keurig netjes bij de ingang ontvangen. Een vriendelijke dame wijst ons de weg naar de kast waar we onze jassen kunnen ophangen. Ik loop meteen naar de pinautomaat om te betalen, maar dat hoeft gelukkig niet meer. Vorig jaar hebben ze dat systeem na twee weken weer afgeschaft, beter, want we gaan tenslotte niet naar de Mac Donalds. Het ruikt weer heerlijk als we het restaurant binnenlopen.

Helaas hebben ze nog niets aan de verlichting gedaan, deze is eigenlijk voor Nederlandse normen te fel. En eerlijk is eerlijk: ik zie er ook gewoon beter uit met kaarslicht, gaap, maar dat terzijde. Hoewel er niet veel mensen binnen zijn, het is rond acht uur ’s avonds, is het toch enigszins wat lawaaierig. Dat komt waarschijnlijk door plavuizen vloer en de wat sobere inrichting: het is en blijft natuurlijk wel een Japans restaurant.

Als eerst halen we een voorgerecht. De keuze is echt reuze, wat moet ik kiezen, er is gewoon ongelofelijk veel en alles ziet er zo fris en vers uit: Ik begin als eerste met de Sushi, heerlijk. Het hoofdgerecht met verse groentes en garnalen laat ik lekker wokken. Mijn vrouw en ik nemen allebei met knoflook, anders is het vannacht waarschijnlijk niet te harden voor de ander. De keuze om beide met knoflook te nemen vinden de Japanse koks wel heel grappig, ze moeten er in ieder een beetje om lachen. De keuze van ons hebben ze dus wel begrepen.

Je kan bij dit wok restaurant voor een leuk bedrag echt lekker uiteten gaan, en dat de sfeer iets minder is, ach... Je moet de sfeer zelf ook een beetje kunnen maken, ja toch. Wat ons betreft is de Gooische Wok een echte aanrader. Deze maand zelfs extra aantrekkelijk in prijs. Bij het toetje kan gekozen worden uit vruchten, schepijs, of koffie. Itadakimasu.

Wil je weten hoe wij het vorig jaar beleefden? Lees meer...

Te gast bij Radio538

2011-02-25T16:59:00.019+01:00

Hilversum - Wij waren te gast bij Radio538 in het programma van Barry Paf. Het programma werd afgelopen donderdagavond door Mark Labrand gepresenteerd.

Een programma van 3 uur, met maar één vrije muziek keuze door de disjockey zelf: De plaatjes wordt overdag door muzieksamenstellers uitgezocht en klaargezet in Dalet.

["En dan het weer van morgen...ount moun"]

Robert-Jan Vogt (13) heeft iets met techniek, tekenen, en bewegende beelden. De meeste interesse van Robert-Jan gaat uit naar het vak filmen en het maken van een productie. Zijn grootse hobby is het maken van Lego filmpjes. Deze (een minuut) filmpjes zet hij op You Tube zodat iedereen ze kan bekijken. Het is dan ook niet zo verrassend meer, dat hij zijn schoolkeus voor volgend jaar inmiddels al heeft gemaakt: Grafimedia.

Als er iemand iets enthousiast over het vak filmen kan vertellen, dan is het Victor van Galen (18) wel. Hij volgt een Media opleiding bij het ROC in Hilversum, de opleiding die Robert-Jan misschien na zijn middelbare schoolopleiding ook wil gaan volgen. Heel kort geleden ging Victor zijn grootste droom in vervulling: hij is namelijk bij Radio 538 in dienst gekomen. Hij neemt daar nu o.a. het video item ‘Scheren of uit de Kleren’ op, en wij waren erbij.

Mark Labrand is een ontzettend aardige disjocky van Radio538. Daar gaat'ie met een bomvolle avond van #Radio538: Scheren of uit de Kleren, Demoduel, Maak 't of Kraak 't en op de Valreep. Zet je 'm aan?

Victor vindt het ook echt leuk om ons een rondleiding, in de villa van Radio538, te geven. Robert-Jan wordt daar zichtbaar vrolijk van, en voor hem is het dan ook leuk om even over de schouder van zijn ‘grote broer’ mee te kunnen kijken. En wat hebben we ook ontzettend gelachen om de Maassluis-er die ook ECHT uit de kleren ging. Ik dacht dat het altijd fake was, maar nee, ik heb het met eigen ogen gezien. Hi.

Links is Victor aan het filmen. Scheren of uit de Kleren…Uit de kleren dus…Jammer voor ons, deze keer een vent uit de kleren. Er moest wel wat drank bij, maar uiteindelijk stond hij toch in zijn boxer. [Uitzending: 24-02-2011]

Victor van Galen, hartelijk dank dat we met je mee mochten kijken. We hebben genoten.
Robert-Jan en Gilbert

Warm aanbevolen door klanten

2011-02-23T17:02:00.003+01:00

Utrecht - Wij streven naar een steeds betere dienstverlening, maar bent u eigenlijk wel tevreden over ons? Bent u zo tevreden over onze dienstverlening dat u ons als dealer aanbeveelt bij vrienden, familie en kennissen?

Wat klanten antwoorden zit voornamelijk in de manier van vragen stellen. ‘Zou u misschien de dealer bij vrienden en kennissen aanbevelen?’ ‘Ja absoluut’ of ‘ja misschien?’ U bent misschien geneigd om op de laatste ‘ja’ in te gaan. Vooral als u tijdens het avondeten, met een wijntje nog in de hand, alweer voor een enquête wordt gebeld. Bovendien klinken beide antwoorden met ‘ja’ ook best veel op elkaar.

Mercedes-Benz Nederland meet al sinds jaren de klanttevredenheid. Uit onderzoek blijkt dat 85,7% van de Stern Auto klanten deze dealer zeer waarschijnlijk gaat aanbevelen bij vrienden en zakenrelaties. Maar ‘zeer waarschijnlijk’, klinkt als een ja misschien? U bent een tevreden klant.

Nissan Services Nederland meet ook al jaren de klantentevredenheid. De belangrijkste vraag is ‘zou u deze dealer bij vrienden, familie en kennissen aanbevelen?’ U antwoordt met ja misschien. Maar ‘ja misschien’, klinkt als zeer waarschijnlijk? U bent nu een ontevreden klant. Uuh?

Van Mercedes-Benz Nederland krijgt de dealer een hoge score, en van Nissan Service Nederland krijgt de dealer een lagere score. Snapt u het nog? Kan een goede of slechte beoordeling gevolgen hebben voor het bonussysteem van de dealer, maar ook voor de motivatie van de medewerkers? ‘Ja absoluut’, een slechte score voelt alsof je je werk niet goed doet. Dit is ‘zeer waarschijnlijk’ een gevalletje door verschil van inzicht: En nou ophokken!

Lampje brandt niet bij berijder

2011-02-16T16:21:00.006+01:00

Utrecht - Indien je twee oliebeurten overslaat…dan kan het gebeuren dat een motor van je auto vastloopt. En dan nog zijn er nog steeds klanten die raar opkijken dat dit anno 2011 kan gebeuren, blijkbaar…Ja!

Een berijder (een passant klant) heeft een leaseauto met een zwaar geluid, bij de eerste start, in de motor. Bij de tweede start is een tikkend geluid hoorbaar. De werkplaats chef loopt naar de auto toe en luistert naar de motor. Tevens kijkt hij naar het laatst uitgevoerde onderhoud van de auto. De auto is 40 000km over zijn beurt heen (heeft normaal een interval van 20 000km) en het onderhoud had dus 20 000km geleden al moeten worden uitgevoerd.

Het olielampje geeft aan dat er te weinig olie in de motor zit. Dit signaal moet al enige tijd branden, want zelfs met een liter olie bijvullen gaat het olielampje nog niet uit. De motor maakt een bijgeluid, en het vermoeden bestaat dat de drijfstanglagers (onvoldoende smering) defect zijn geraakt. Om het zeker te weten, moet de motor uit elkaar worden gehaald. Indien je het onderhoud niet op tijd uitvoert, vervalt de fabrieksgarantie.

De leasemaatschappij laat een technische schade expert langskomen. Dit gebeurt wel vaker bij een schade. We hebben het hier al over een technische schade, die eventueel op de berijder kan worden verhaald. Het te laat uitvoeren van onderhoudswerkzaam- heden en het negeren van een olielampje in het display: is een verwijtbaar gedrag van de berijder. De afspraak is nou eenmaal dat je als een goede huisvader voor je leaseauto moet zorgen.

De expert is geweest en heeft het motorgeluid ook kunnen vaststellen. Hij komt tot de conclusie dat er inderdaad te weinig smering is geweest en maakt nog een foto van de peilstok. Om het zeker te weten, en om eventueel de berijder aansprakelijk te kunnen stellen, moet de motor als nog uit elkaar worden gehaald. De leasemaatschappij laat dit niet bij ons uitvoeren. Ze halen de auto op. Er wordt op een ander adres een gebruikte motor ingebouwd.

De berijder heeft een leaseauto en kan in principe overal voor het onderhoud terecht. Er brandt een olielampje in de auto. De berijder negeert dit signaal totdat de motor er bijna mee stopt. Bij hemzelf gaat er dus totaal geen lampje branden, maar kijk dan ook niet zo stomverbaasd als het vlammetje op een dag is uitgewaaid.

Veilig oversteken alarmlichten “aan”

2011-02-14T16:00:00.006+01:00

De alarmlichten “aan” van de auto gebruiken we nu alleen als we pech hebben, de file inrijden, bij een ongeluk, bij brand in de auto, of even snel en kort willen parkeren (laden en lossen).

Het Beste idee van (en voor) Nederland (BivNL) 2011 is: De functie van de alarmlichten “aan” uit te breiden:

• Dat de bestuurder door middel van de alarmlichten “aan”, aangeeft te gaan stoppen voor een overstekende voetganger: bijvoorbeeld bij een zebrapad.
• De voetganger de alarmlichten “aan” ziet en weet dat de auto voor hem gaat stoppen.
• De achteropkomende auto ziet dat de auto voor hem, met de alarmlichten “aan”, gaat stoppen voor een overstekende voetganger.

Mijn idee is misschien simpel en er hoeft wat mij betreft ook helemaal geen wet voor te worden ingevoerd. Deze ‘nieuwe regel’ kunnen we gewoon met elkaar afspreken en valt wat mij betreft onder de sociale omgangsregels van weggebruikers.

Auto’s zijn soms niet beter te maken

2011-02-13T18:51:00.001+01:00

Auto’s worden in een fabriek gemaakt. Als ze van de band afrollen kunnen we ze dan nog beter maken dan ze zijn?

De klant maakt een proefrit met een nieuwe auto. Na de proefrit besluit de klant om de nieuwe auto te kopen. Na een tijdje komt de klant met een windgeluid aan de linkerkant van zijn auto. Als we twee identieke auto’s (producten) met elkaar vergelijken, dan maken beide auto’s hetzelfde geluid. De windgeluid komt van de (grote) spiegel, en is door een werkplaatsreparatie niet te verbeteren: een andere spiegel (is dezelfde als die er nu op zit) verandert het geluid namelijk niet.

Een ander klant heeft net een nieuwe auto gekocht. Het navigatiesysteem geeft verkeerde informatie aan. Zo geeft het systeem aan dat er een rotonde is, maar in werkelijkheid is deze enige tijd geleden al weggehaald. Het navigatiesysteem werkt goed, maar het kaartensysteem is nog niet aangepast. Er is nog geen nieuwe update beschikbaar. Bovendien is de stem in het Vlaams en niet aan te passen naar het Nederlands: dit is het systeem zoals de fabriek het heeft gemaakt.

Je kunt je afvragen of je dan een dergelijk auto nog wel zou willen rijden? Aan de andere kant is het zoals het is. Het product is zo gemaakt. Natuurlijk, in de beleving van de klant zou het product beter moeten zijn, maar in beide gevallen kunnen we de producten niet beter maken dan ze zijn.

Mijn dochter eet wel kaas

2011-02-13T18:29:00.003+01:00

De grootste nachtmerrie van iedere ouder is om de grip op je kinderen te verliezen. Dat je niet meer weet wat ze overdag uitspoken, en jij nog steeds in de veronderstelling bent dat ze braaf naar school toe fietsen. Ondertussen fietst zij naar haar loverboy toe en wie weet wat ze daar allemaal mee uitspookt?

Maria Mosterd schreef er een boek over. Hoewel veel critici twijfelen aan de waarheid van het boek, is het wel een verhaal wat waar zou kunnen zijn. Laat ik het zo zeggen, het zal niet allemaal verzonnen zijn. Het boek is wel wat vlak (lees: saai en hetzelfde) geschreven en er ontbreekt hier en daar ook aan iets: wat een boek, een goed boek maakt. Het enige waar mijn maag wel van ging opspelen, was toen ze schreef over de groepsverkrachting. Dat is echt een van de walgelijkste stukken uit het boek.

Het boek geeft wel een duidelijke waarschuwing af. Loverboys zoeken altijd naar de zwakste schakel in een groep. Ze weten en voelen precies wie ze kunnen tackelen om uiteindelijk voor ze te laten werken. Het zit misschien ook wel een beetje in ons om de meeste zorgen een dochter te maken. Een jongen redt zich wel, dat zei mijn vader vroeger al. En dat denk ik nu ook. Bij een jongen komt het allemaal wel goed, een meisje is toch een stuk kwetsbaarder.

‘Hoi lieverd,’ en ik geef haar een kusje op haar voorhoofd. ‘Hoe was je schooldag?’ En ze begint meteen honderduit te praten over haar gymleraar, en de boeken die in een verkeerd kastje lagen enz. enz. ‘Heb je zin in een boterham met kaas?’ vraag ik aan haar. ‘Ja lekker pap.’ Ik pak de kaas en schaaf de kaasplakjes er vanaf. Daarna leg ik de plakjes kaas op haar boterham.

Die achterlijke ziekte

2011-02-06T17:41:00.007+01:00

Aan het strand - In het leven is altijd al landjepik geweest. Maar doen we dat nu dan nog steeds, of omdat iedereen dat doet?

Het maakt niet zoveel uit waar je bent, het komt bij elke zwembad en strand voor. En hoe kom je er dan aan, of liever gezegd, hoe kom je er "misschien" weer vanaf...van die achterlijke ziekte?

Het zit ook wel een beetje in ieder mens vermoed ik. Gelukkig hoef ik mezelf niet meer af te remmen om met die kuddedieren mee te doen, want ik wil 'het' gewoon niet oplopen...die achterlijke ziekte.

Maar wie krijgt die...achterlijke ziekte dan wel? Dat zijn die mensen die voor acht uur 's morgens al een handdoekje over een ligbed gooien. Die zich daarmee al een plaatsje toe-eigenen, en dan vrolijk gaan ontbijten en dan nog uren wegblijven...die achterlijke ziekte!

Vakantieliefde en dromen

2011-02-06T17:22:00.014+01:00

Jamaica - Wel eens een vakantieliefde gehad? Vertel het me niet. Ik ben jaloers, tot dat ze ineens voor me stond...

Het vakantiegevoel ken ik wel, maar een vakantieliefde helaas niet. Toegeven, ik kan stinkend jaloers zijn op andere mensen die wel een vakantieliefde hebben (gehad). Memories is daarom niet voor niets een van mijn favoriete programma’s op de vaderlandse televisie. Ik vind het dan ook heerlijk om me mee te laten slepen in een vakantieverhaal over de liefde.

Vakantieliefde
Zij is zo lief, tevreden, en heeft twee vingertjes in haar mond. De gekleurde kraaltjes versieren haar dreadlocks. Met haar bruine oogjes kijkt ze mij zo lief aan...Ik kan op slag verliefd worden als ik haar zo zie staan.

Als ik haar hoor zingen samen met de andere stemmetjes uit haar klas. Geniet ik zo intens hoe mooi het leven (basis) kan zijn. Zij zorgt er ook voor dat mijn bloed sneller is gaan stromen. Vervuld van haar onschuld, is zij ineens de grote liefde van mijn vakantiedromen.